(146 ) 
Al (deze zendelingen) namen voorraad ae reis mede 
Ons elke maand. 
Op zekeren dag gebeurde het 
Dat de vorstin Bimasamr zeide : 
«o Koning, o voortreffelijke vorst, 
«Waarom gaat gij niet eens naar uwe (andere) wege, 
(Voorzeker zal de vorstin (Lara Sári) vertoornd wezen ; 
(Dat gij reeds sedert zoo lang van haar vertrokken ajt 
(Zij zal denken dat ik u verleid | 
(En dat ik u niet wil laten gaan.” 
Zoo trachtte Brpasarr, door allerlei woorden; 
Den vorst over te halen, om de vorstin te bezoeken. - 
Hij (antwoordde) vriendelijk. grimlagchende : 
«Morgen zal ik naar de negerie mij begeven.” 
Toen de volgende dag was aangebroken { 
Vertrok hij derwaarts. 
Na zijn paleis bereikt te hebben 
Trad hij binnen en ontmoette de vorstin. 
Ze zat op haar rustbed 
En toen ze den koning zag komen 
Deed ze de deur toe, 
Keerde hem den rug toe, voer ann hem uit, 
En overlaadde hem met beleedigende woorden : 
(Nader niet, ongelukkige, 
«Ik verlang uw gelaat niet te zien — 
«Ik bemin u niet meer — ik haat u! 
«Gij zijt de schoonzoon van Lara Dsormana. 
«Mijn gelijke zijt gij daarom niet meer. 

