(148 ) 
«Gij zelf zijt een dwaas. 
«Gij behoeft mij niet langer te vleijen en te prijzen. 
«Als gij u zevenmaal gereinigd en gewasschen hebt, 
«Dan nog zal ik u niet bij mij toelaten.” 
Toen de koning deze buitensporige 
Uitdrukkingen der vorstin hoorde, 
Gevoelde hij zich gekrenkt en beleedigd 
_ Ontvlamde in toorn en zeide : 
«(Gij zelf zijt een laag en verachtelijk wezen, 
(Uw verstand en uwe wijsheid baten u niet. 
«Gij zelf hebt slecht en boosaardig gehandeld 
«Gij zijt jaloers geweest zonder reden. 
(Uwe handelwijze is als die van ’t gemeen 
«Uw verstand is verre beneden uw schoonheid. 
(Als ik mij uwer niet meer aantrek, 
«Dan zal het ongeluk u treffen.” 
«Wat heb ik misdaan ?” hernam de vorstin, 
(Heb ik mijn aanzienlijk geslacht wanitsohd P 
(Dewijl uw gedrag zoo (schandelijk) is 
«Spreek ik op zulk een bitteren toon tot u. 
(Uwe wijsheid is u onnut ! 
«Zich tot zulk een gering volk te wetend 
«Uw schande is nu reeds overal bekend | 
«Van zulk een verachtelijke landloopster te huwen. 
«Of is het de gewoonte van aanzienlijke vorsten 
«Het kind van een koopman tot echtgenoot te venen 
«Zij behoorde daar in de bosschen te huis 
«En verdriet en jammer te hebben.” 
De koning grimlachte en zeide: ' 
(Welke schande rust er op mij ? 

