VIERDE ZANG. 

Nu wordt in dezen zang weêr gesproken 
Van den magtigen koning van Kembajat. 
Hij was door een garoeda , een vogel uit den hemel; ter 
En naar een andere dessa getrokken. [onder gebragt 4 
Naar Indrapoera had hij zich begeven: 
Bij het aanbreken van den dag, 
En in een praauw, op het strand, bij die negerie 
Was (zijne gade) moeder geworden van eene vorstin.— 
Nadat hij in zijn vorstelijk paleis was teruggekeerd „ 
Zat hij daar dagelijks te treuren 
En zijne tranen aftewisschen , | 
Zonder eenig berigt (van zijn kind) te erlangen. 
«Ach mijn kind «(zoo riep hij)» ach mijne lieve 
«In wiens handen bevindt gij u toch? 
«Wij weten niet of gij leeft of gestorven zijt 
(Daarom is uw vader zoo hevig bezorgd. 
«Ach mijn kind, mijn oogappel, 
«Waar zijt gij thans, mijn maagdelijk goud! 

