(160) 
Sinarari lachte bij deze woorden 
En hernam op dit bevel van den vorst : 
«Indien uwe zuster van lage afkomst was, 
«Dan zoudt gij ook uw’ stand niet verbergen.” 
Grimlagchende hernam de ‘vorst: 
«Indien zij inderdaad mijne zuster is 
«Dan kunt gij zeggen, wat u goed dunkt, (want) 
(Dan keer ik spoedig naar mijne negerie terug.” 
Na dus te zijn overeengekomen 
Vervolgde de prins zijne reis met spoed, 
En niet lang was hij voortgetrokken 
Of hij kwam aan de pesara. 
Met hem gingen de negerie binnen, 
Behalve Srarari, vier zijner volgelingen, 
En zes der bedoeanda’s : 
Al die jongelieden volgden hem. 
Hij nam eene vorstelijke houding aan 
En was van de mantris omgeven. 
De overigen bleven buiten de negerie, 
De anderen begaven zich naar de negerie. 
Al die reizigers gingen 
Naar de kampong van Lr Dsornana, 
Maar ze vonden die verlaten en stil, 
En vroegen aan een mendar : 
_« Waar is de koopman heengegaan ? 
«De omheiningen en paggers zijn in wanorde, 
«Misschien heeft eenig ongeval hem getroffen 
(En is ’t hier daarom zoo eenzaam als een woud. 
De mendar, ervaren in ’t misleiden, antwoordde : 
«Er zijn in deze kampong geen menschen meer, 

