(161) 












«Ze zijn door den koning weggeroofd 
… «Allen ouden en jongen.” 
Toen Stnararr dit berigt hoorde, 
Schrikte hij, sidderde' zijn gemoed, 
Sloeg hij zich op de borst en zeide : 
_ «Wat heeft mijn meester dan toch misdaan ?” 
Grimlagchende hernam de dayang : 
__ «Verontrust u niet langer, mijn vriend, 
{vDe koopman is den koning gevolgd, 
(Die Brmasarr tot zijn echtgenoot heeft verheven 
Ik En eene schoone negerie heeft gebouwd, 
«Werwaarts allen zijn getogen. 
(Ook de koopman is derwaarts getrokken: 
_ «Daar heerscht thans vrolijkheid en gejuich.” 
Als Srxararr dit hoorde 
Was hij bovenmate verheugd , 
Dewijl hij de zekere tijding vernam 
Dat de magtige koning den koopman zoo genegen was. 
(Sinapati zeide tot den prins: — 
Laat ons onmiddelijk vertrekken, mijn vorst; 
«Daar is Lr Dsornara, [Menerspra.” 
_ (Die thans den titel voert van mangkoehboemi Lara 
u vertrokken ze, tien in getal, 
Hartelijk verheugd. 
llen, die hen zagen, stonden verbaasd 
Bij ‘t zien van ’t schitterend gelaat des vorsten. 
Allen vroegen : 
{Wanneer is Smararr hier gekomen ?_ 
«Wie is die jeugdige man ? 
«Hoe uitstekend schoon is zijn gelaat !” 
L 
