(170 ) 
Sommigen zeiden tot elkander: 
(Van waar komt toch die jongeling ? 
Met zijn schoon innemend gelaat, 
«En voor wien de mantris behooren te buigen: 
(Die doorluchte schijnt zeer verstandig! 
«Gelijk een snoer van bloemen! 
«Zijn tooisel als dat van een bruidegom staat hem goed |” 
De prins was aan het pavillioen genaderd. 
Toen de mangkoehboemi gekomen was, zag de koning, 
Dat er iemand achter hem te paard zat. 
Hij was verwonderd - 
En dacht bij zich zelve: «wie zou die jongeling wezen ? « 
«Met zijne uitstekende hoedanigheden il 
(Gelijk een veld vol bloemen ? 
«Schoon is hij en bevallig 
«Gelijk een bovennatuurlijk wezen.” 
Nu steeg de prins af, kuste zich de handen, 
En verscheen voor den koning. 
Hij boog zich eerbiedig, zeven malen, (en zeide ) 
«Dat uw heil vermeerdere! doorluchte vorst;” | 
De koning zeide grimlagchende (tot den mangkoeboemi) 
«Wie is die jongeling dien gij medebrengt, | 
(Met zijne innemende gestalte 
(En zijne vriendelijkheid en bevalligheid ?” 
Toen boog zich Lira Mencanpra en. zeide: Ì 
__ «Deze uw slaaf is van verre landen gekomen ; 
(Van de negerie Kembajat, aan zee gelegen, 
ds hij herwaarts gereisd : \ 
«Hij begeeft zich onder mijne bescherming , 
«(Omdat hij verlangt voor U te verschijnen: 

