(178) 
Nu nam de vorst de beteldoos en bood hem die aan, 
De prins nam haar, en gebruikte er van. 
De koning sprak zachte en vriendelijke woorden, 
Beiden werden elkander meer en meer genegen. 
De prins zette zich toen weder neder, en verhaalde 
Van ‘het verdriet zijner ouders; - 
Hij weende bij dit verhaal 
En allen, dieer tegenwoordig waren, weenden met hem. 
Men bragt toen rijst voor den maaltijd op, 
Le werd voor hunne zitplaatsen gereed gezet, 
De mendars bragten schenkbladen binnen 
Met orde, beleefdheid en eerbied. 
Toen sprak de koning vrolijk : 
«Kom, mijne lieve, laat ons eten.” 
Brpasarr antwoordde: «Beter is het, 
(Dat ei alleen eet, mijn meester, 
vk ben niet meer dan een uwer onderdanen, 
«Laat mij met mijn’ gelijke eten.” 
Toen hernam de vorst: 
«De bedoeling mijner woorden is opregt, 
«Beschouw u niet zoo van mij verwijderd 
«Want wij zijn van eenen bloede: 
(Bovendien ben ik met u vereenigd, "4 
(En als ik dus anders handel, dan handel ik sieht. k | 
Nu aten de drie vorstelijke personen d 
En schertsten' en vermaakten zich. | 
Allen die er om stonden en ’t zagen 4 
_ Werden er vrolijk door en verblijd. à 
Na gegeten te hebben 9 
Gebruikten ze siri uit de beteldoos 

