( 183 ) 
«Want als gij ze bij u houdt 
(Zal Lara Sar eindelijk geheel alleen zijn.” 
Grimlagchend en met een vrolijk gelaat hernam de vorst: 
dk laat ze miet ‘weder vertrekken; 
(Dewijl haar wil zoo woest en onstuimig is 
«Niemand haar in hare begeerten belemmert, 
(En haar mond zoo bitter en razend is, 
«Mage ze thans geheel alleen blijven.” 
Met een’ vriendelijken blik der oogen zeide de vorstin: 
«Gij zijt al te zeer vergramd ; 
(Ze heeft zoo (verbitterd) tegen u gesproken, 
«Omdat ze aan een we riad Sh gewoon “was. 
«Wat heeft ze toch tegen u misdaan 
(Dat gij haar dus bejegent?- 
«Na haar op Uw schoot gestreeld te hebben, 
«Hebt gij haar nu in droefheid ante 
Met een bezorgd. gelaat voegde zij er bij: 
«Wees niet zoo buitensporig op haar vertoornd : 
«Want als zij de stamper en vijsel moet hanteren, 
Dan zal ’t u zelf ook tot schande zijn.” 
Met een schitterend gelaat zeide toen de koning: 
Niet dat ik bij hi: niet zou willen terugkeeren, 
«Ik ging immers tot haar; maar zij joeg mij weg; . 
(Maar zij zeide: «vk schuw u te zien.” 
[En vele onverstandige woorden voegde zij er bij: 
(Al wat ze verder zeide was nog meer beleedigend. 
(dk kwam haar vriendelijk en minzaam aanspreken, 
(Maar ze riep mij toe: ««Ik ontvang u niet l’” 
«Ze heeft dus haar eigen ongeluk bewerkt, 
«En is op mij vertoornd geworden : 



