(184 ) 
«Haar gedrag was dom en dwaas: | 
«En ze noemde mij verachtelijk en gemeen.” 
De vorstin Bipasari hernam : 
«Trek u dat niet aan, mijn vriend 
«Omdat wrok en nijd haar kwelden 
«Sprak zij op die wijze tot u. 
«Vroeger streeldet en liefkoosdet gij haar, 
«Daarom is zij nu zoo stuursch en vergramd. 
«Gij hebt haar bovendien gedreigd en naar haar gegrepen. 
«Misschien hebt gij haar hals of nek wel geraakt. 
Toen de koning deze vriendelijke woorden hoorde, 
Begon zijne ontevredenheid voor een lachje te wijke 
En zeide hij: «Ja, mijne reine ziel, 
«Gij spreekt verstandig en goed. 
«Hoe zou mijn hart aan u niet verbonden zijn 
(En met u vereenigd het leven willen ten einde loopen. 
(Vroeger waren wij verwijderd, nu willen we elkanderer 
«En nimmer ons weder scheiden. [naderen 
«Tak van mijn hart, glans mijner oogen, 
«Gij verlangt slechts het goede. 
«Ik spreek de waarheid, 
«Ik houd veel van u. 
«Zoo (als gij zegt) is het goed; 
«Wanneer gij ’t verlangt, zal ik naar haar toe gaan, 
«Misschien is het Gode welgevallig 
«Dat ik ga, om de zaak in orde te brengen. 
«Maar eerst moet zij het ondervinden 
«Opdat ze haar misdrijf inzie. 4 
«Wanneer ze berouw getoond heeft, 
«Dan zal ik haar gaan zien.” - 
