(185) 
Terwijl ze zoo met elkander zaten te spreken 
Was de echtgenoot van den mangkoehoemi er tegen- 
Ze zat in gedachten verzonken, [woordig , 
En hare tranen stroomden, 
Want ze dacht bij zich zelve: 
(Mijn kind voedt geen wrok in haar hart. 
«Ze grimlacht en zwijgt 
«Jegens iemand van zulk een’ slechten inborst.” 
Bimasari grimlachte en zeide: 
«Gij kent het geheim (van mijne vroegere ongelukken) 
«Maar denk daar niet meer om, (want) 
«Ik wil mijn’ goeden naam niet verliezen.” 
Dang Brmorr: bragt nu de rijst op 
Voor den koning en zijne gade. 
(Kom, vorstin, laat ons eten !’ 
Zeide de vorst. - 
Ze spraken te zamen en praatten 
Terwijl. hunne liefde en genegenheid vermeêrde. 
Vervolgens beval hij de bedienden en mendars 
Den prins te roepen. 
De bedienden en mendars gingen 
En zeiden beleefd : 
(De koning ontbiedt u, mijn heer, 
«(Hij beval ons u, doorluchte, te roepen.” 
Grimlagchend kwam de prins binnen 
En boog zich voor den koning 
Met een vriendelijk gelaat. 
«Kom hier, zet u neder !” riep de koning hem toe. 
Toen aten de drie vorstelijke personen te zamen, 
Omgeven van de dayangs en bedienden, 
