_ VIJFDE ZANG. 
Ld 



Nieuwe zang. Op zekeren dag | 
Verschenen de mantris voor den koning op het pavil- 
[Ook de koninklijke vorstentelg kwam [lioen. 
En wierp zich voor ‘de voeten des konings. 
[De koning riep hem toe met een vriendelijk gelaat : 
| «Zet u hier naast mij, mijn broeder. | 
Een’ ganschen dag heb ik u niet gezien 
(En nu is mijn verlangen naar u groot.” 
prins boog zich met een gloeijend gelaat en zeide : 
«o Mijn koninklijke heer 
Fc«Zoo gij ’t mij vergeven wilt, 
(Dan verlang ik terug te keeren, 
«Ten einde aan mijne ouders berigt te brengen 
(Opdat hunne harten niet langer treuren. 
ÍcIk hoop op uwe genade, doorluchte vorst ! 
(Mijn vader beval mij herwaarts te gaan, om mijne 
«Want hij. was zeer beangst, — [zuster te zoeken, 
_ «Dat zijn maam misschien tot schande zou worden. 
