(188 ) 
«Uwe goedheid is zoo overvloedig, o koning, 
«(En mijn vader heeft daar nog niets van vernomen.” 
De koning zag hem aan en zeide, 
Terwijl zijn hart hevig ontroerde : | 
«Ach, mijn broeder, met uw schitterend gelaat, _ 
«Waarom wilt gij zoo spoedig vertrekken ?” 
Met een droevige houding voegde hij er bij, 
Daar hij zich aangedaan gevoelde : 
cNaauwelijks hebben wij elkander ontmoet, 
«En ik heb mij nog niet aan uwe genegenheid verzé 
Grimlagchende hernam de prins: ___[digd: 
«Wees niet bedroefd, mijn ‘heer. 
«Wanneer ik voor mijn vader zal verschijnen, 
«Zal ik hem goede tijding kunnen brengen; 
«Ik zal hem het lot mijner zuster verhalen, 
«Opdat zijn hart zich omtrent haar geruststelle. _ 
(Als ze uwe overvloedige goedheid vernemen, 
«Dan zullen mijne ouders zich zeer verblijden. 
«Want uwe genegenheid en gunst zijn groot 
«Vooral jegens uwe bloedverwanten. | 
«Ik denk dat gij mij tot uw’ onderdaan wilt make 
(En daarom) zal ik weldra terug keeren.” 
Nu vermeerderde nog de aandoening des konings 
En zeide hij met eene zachte stem : 
«Vraag verlof aan uwe zuster 
. «En hoor wat zij zegt !° 
De koning ging naar binnen 
„En leide den prins aan zijne hand. 
Ze vonden de vorstin Brpasan1, 
En bij haar de dayang Acors Disornanu. 

