(192) 
«Geloof ik toch, dat gij een aanzienlijke. koning . 
«Uwe negerie niet behoort te verlaten.” 
Toen de vorstin Brpasari dit hoorde 
Verheugde zij zich bovenmate : 
En toen zij het opgeklaarde gelaat van haar broeder zag 
Nam ze de beteldoos en bood hem die aan. 
De koning zette zich ver (van zijn troon) neder, en lachte, 
En vleide zijne gade : 
(Mijn ziel, gij bemint uw’ broeder te zeer, 
(Dewijl hij van eenen bloede met u is, 
«Mijne dierbare vriendin, 
«Zoo even scheent gij ontevreden te zijn , 
«En dewijl gij vertoornd op hem waart 
«Was ik daarom hevig ontroerd. , 
«Verontrust u thans niet meer, mijne lieve. 
(En spreek tot hem niet meer op zulk een’ toon. 
«Al wat gij verlangt | 
«Geef mij dat (openhartig) te kennen.” | 
Nadat ze dus waren overeengekomen 
Liet (de koning) Lia Meneinpra ontbieden : 
Onmiddelijk kwam deze en verscheen 
Voor den koning en den prins. 
De koning riep hem toe: «Kom hier, zie 
«Mijn oom; hebt gij het voornemen 
«Een’ brief, tot teeken dat wij nog leven, te zenden’ 
(Aan den doorluchten koning van aukande 2 
Zoo sprak de koning B 
En riep den ferdana mantri: 
Deze kwam binnen en kuste zich de handen. il 
De koning sprak. hem aan: «Kom hier !” 

