(205) 
Toen boog hij zich en antwoordde: 
dk ben hier gekomen, om u te ontvangen.” 
«Mijn zoon !” hernam de oude koning , met een vriende- 
«Mijn zoon, magtige vorst, [lijk gelaat, 
«Waarom zijt gij in persoon gekomen? | 
(Uwe mantris waren voldoende geweest.” 
Uitermate was hij verblijd, 
Gevoelde eene hartelijke genegenheid (voor zijn’ zoon), 
En zeide, op zijn olifant gezeten: 
«Nader mijn zoon!— 
«Gij zijt een beroemde vorst,— 
Het ligchaamendeziel hebben dus even veel waarde, 
«Beiden zijn aan elkander gelijk, 
«Beiden zijn van zuiver koninklijken bloede.” 
Hij omhelsde en kuste hem en zeide: 
«o Mijn zoon, glans van mijn kroon, 
| «God heeft mijne gebeden verhoord, 
(En mij een’ schoonzoon gegeven, naar mijn verlangen.” 
Toen boog de koning van Zndrapoera het hoofd, 
En grimlachte met een vriendelijk en vrolijk gelaat, 
Ook de prins naderde, en werd door zijn’.vader verwel- 
(Kom, mijn zoon, klim bij mij op!” [komd : 
De prins boog zich 
En dreef den olifant van zijn’ vader. 
Liefelijk en aangenaam was zijne houding, 
| .-Schoon was hij als geslagen goud. 
{Nu trokken de koningen de negerie binnen 
Door de talrijke mantris omringd: 
Toen ze aangekomen waren | 
„Kwam de mangkoeboemi en boog zich voor hen, 
