( 206 ) 
De koning van Zndrapoera boog zich en zeide: 
«Spreek mijnen oom aan, mijn vader, 
«Hij is die mantri, 
(Die uwe dochter heeft opgevoed.” 
Naauwelijks hoorde dit de oude vorst 
Of hij sprak hem onmiddelijk vol blijdschap aan: 
«Kom hier, mijn broeder, 
«Kom, laat ons kennis maken.” 
Het gelaat vanden ouden koning, op den olifant gezeten, 
Was vriendelijk en vrolijk. 
Hij legde het er op toe, om hem zijne liefde te toonen, 
En al het volk maakte hij eigenzinnig. | 
Hij viel hem om zijn hals, kuste zijn hoofd, en zeide: 
(Dit is mijn uitmuntende broeder. (maakt, 
«Groot was zijne liefde, hij heeft zich verdienstelijk ge- 
«Volkomen (was zijn trouw), niets ontbrak er aan.” 
De mangkoehboemi boog het hoofd en antwoordde 
Den koning: 
«dk uw slaaf draag uwe bevelen op mijn hoofd, 
«Uwe gunst en genegenheid zijn te overvloedig.” 
Toenzettezichdeoudekoning op den koninklijken zetel, 
Met negen kleurige edelgesteenten versierd. | 
Zijn zoon de jonge prins zat voor hem 
En al de mantris en de ferdana. 
Ook zijne gemalin was reeds gekomen | 
En door den prins en de vorstin (Brpasarr) mg ‚ 
Die van haren zetel was afgegaan, 
Om haar moeder te begroeten. 
Allen traden nu het paleis binnen 
Enzetten zich op hunne koninklijke zitplaatsen neder. 


