( 208 ) 
Toen aten de beide koningen rijst 
En na gegeten te hebben vereerden ze 't overschot aan 
Namen siri, die voor hen stond [hunne kinderen, 
En gebruikten reukwerken. 
Na dat de vijf vorstelijke personen gegeten hadden 
En elkander verschillende verhalen hadden meêgedeeld, 
Lieten ze Lira Meneinpra roepen, 
Die spoedig binnentrad. 
Na dat ze gegeten hadden, 
Gaven ze ’t overschot aan den mangkoeboemi. 
De koningen spraken tot Lara Mexerspra en zijne vrouw, 
Beiden bogen en kusten de handen. 
Toen zeide de koning van Kembajat: 
«Mijne kinderen, het was mijn voornemen, | 
Van, indien wij vlkpailsert in dit leven nog ontmoetten, 
«Voor dat we een prooi vanden dood waren geworden » 


«Een maand lang te zamen een feest te vieren: 
dk wil dan een pontja persada laten maken, 
«(Om mijn kind feestelijk te laten ronddragen en uitte- 
«En ook u te laten zien. [roepen 
«Wij willen dus naar ’t eiland MNoesa Antara 
«Onmiddelijk vertrekken, 
«Omdaar met onze bloedverwanten maaltijd te houden, 
«En met al de bitis, dayangs en mendars. 
«Zoo was mijn voornemen q 
«Als ik ooit mijn kind weder mogt: vinden. 
«Thans, met deze lichte maan , willen wij 't ten uitvoe 
(Vóór uwe ouders komen te sterven.” [brengen, 
Toen de koning van Zndrapoera dit hoorde [ 
Boog hij zich en zeide: 
