













(211) 
Allèn, die te huis moeten blijven, hadden verdriet 
Als of ze met een mes werden: gesneden. « [geraas, 
De kanonnen werden afgestoken met een doordringerid 
De vlaggen en banieren en Gemara wapperden, 
En na drie dagen op zee geweest te zijn 
‚…Bereikte men het eiland: MNoesa Antara. 
De vaartuigen kwamen aan het strand: 
De beide koninginnen zaten 
En zagen het aan, hoe de dayangs hrilën vischten : 
_ Er waren er rooden en witten. 
[De schelpen uit de zee 
Werden door de mendars opgeraapt. — 
Nu verliet de koning (het vaartuig) 
| En zette voet aan wal op het eiland Voésa Antéra. 
(De koning en zijne gade zetten voet aan wal 
T Met hunne dochter Brpasarr. 
[pe koning van Indrapoora vergezelde hen, 
En de prins ging naast hen aan hunne linkerzijde. 
[Toen beval de koning van Znürapoera 
Aan den mangkoehoemì en zêide : 
| Welaan, mijn beminde óom, 
(Laat een tent vervaardigen” 
De mangkoehoemi, een. vernuftige mantri, 
Maakte daarop een tent als eéù kasteel , 
Voorzien van een’ koninklijken pronkzétel. 
__De beide vorstinnen traden binnen 
n de vorstelijke. personen vermaakten zich daar. 
De prins boog zich (voor zijn’ vader) en zeide : 
«Mijn koninklijke vader, ik vraag u verlof 
«Hier op de jagt te mogen gaan.” 
