(245) 
(En bemagtigd door Irrier, een) koning; der geesten; 
«Waarbij de doortuchte. vorst. Lr is omgekomen. 
| «Zijne dochter, de vorstin Menporpaar, 
«ls hier alleen in een vertrek opgesloten. 
{ «En de geestenkoning Írrier 
«Komt dikwijls hier: 
| «Meestal verschijnt hij om de drie dagen — 
«Dan. schitteren. zijne: oogen. als. de zon” 
Toen de prins-dit vernam 
Was hij hartelijk verheugd, 
Met een vrolijk gelaat 
Nam hij den sleutel en. opende het vertrek. - 
Naauw zag hij het gelaat | 
Der vorstin. Mervpornarr, dat zoo 
Bovenmate schoon en bevallig was, 
Of zij wilde ijlings vlugten. | 
«Waar wilt gij heen, mijne lieve !” (zoo riep hij) 
dk heb u gezocht en gevonden |” 
En met een leide, hij haar op zijn schoot 
En streelde en. lief koosde haar. 
(Wilt gij niet, mijne lieve? 
(Dat ik mij voor u verneder ? 
«Zoo gij mij niet genegen zijt 
«Doorboor mij’ dan met deze sempand.” 
Weenend zeide nu de vorstin Manporpanr 
Tot den prins: 
«Zijt gij zoo zinneloos, van hier te komen ? 
(Daar de geesten u zeker zullen verslinden !’ 
Deze woorden stortten 
Eene hartelijke vreugde in ’t gemoed van, den, prins. 

