( 2 ) 
«Doe dat zeker, mijne beminde, 
«Ik bid het u, en verzoek het u vriendelijk. 
«Als ik val, geef mij dan tot doodkleed, 
«Het kleed, dat gij om uwe lendenen draagt. 
«Wees dus onbekommerd, mijne lieve, 
«Want ik zeg het niet alleen, (maar meen het). . 
«Vrees niet, mijne schoone, | [den geest)” 
_ «En verzel met uwe oogen mijne ontmoeting (met 
Thans wordt er gesproken van Irrier, den geest. 
Hij stond onder het paleis. 
Toen hij de stem van de vorstin vernam, 
Die met den koning sprak, 
Ontvlamde zijn toorn, als een gloeijend vuur, 
. Gelijk een tijger, die brult. | 
Hij gaf een schreeuw, als of een donderslag losbarstte, . 
Die het kasteel van den koning Lma deed daveren : : 
«Gij eenhoofdig mensch” (zoo riep hij) 
«Waarom zwijgt gij ? 
[Kom uit, kom onmiddelijk uit, 
(En weersta de kracht van mijn hand.” 
Naauwelijks hoorde de prins deze woorden 
Of zijne woede steeg ten top, 
Zijne gramschap en moed ontvlamden meer en meer 
En hij wilde zich naar buiten spoeden. 
Maar de vorstin Mexporpanr zeide: 
«vo Koninklijke heer, 
(Neem u goed in acht 
«Want die geest bezit een bovennatuurlijke kracht. 

