( 230 ) 
Hij had een tadjok in den vorm van een vliëgenden hom- 
En was uitermate innemend en schoon. [mel 
Hij droeg drie glang kana's aan elke zijde, 
En een ring, duizenden waard. 
Zijn gelaat was onovertreffelijk schoon, 
Als dat van eene godheid in den hemel. 
Na dus te zijn opgetooid kwam de prins 
Naar buiten en boog zich voor zijne ouders. 
Begaf zich naar de pontja persadd, 
Waar de kinderen der bedoeandas voor hem v erschenen, 
Terwijl twee zoons der herauten zich bij hem bevonden 
En waaijers droegen als drijvende wolken. 
Allen zaten voor den prins 
En zwegen betamelijk. 
De Lone hoeloebalangs hielden de wacht, 
En droegen schitterende zwaarden, 
En het koninklijke rijkszwaard 
Met diamanten omzet, glinsterend en schitterend. 
Nu werden zij ’t gansche eiland rondgedragen 
Terwijl al de speeltuigen weergalmden, 
En de klokken geluid werden, 
Zoodat allen die’t hoorden er van ontstelden. 
Ontelbaar waren de speeltuigen 
En onbegrijpelijk luide klonken ze. 
Veel volk kwam er om het aantezien 
Mannen en vrouwen: 
Sommigen scheurden hare kleederen 
Zoodat hare borsten ontbloot werden, 
Anderen verloren hare kinderen 
Loo weinig gaven ze acht op zich zelve, 


