(233) 
Bereikte men de negerie Indrapoera 
En stevende onmiddelijk de monding derrivier binnen. 
Na het paleis betreden te hebben 
Kwamen de mantris en kusten zich de en 
| Toen zeide de koning van Kembajat 
ì 
Dat hij wilde vertrekken. 
Naauwelijks hoorde de koning van Zndrapoera, 
Dat zijne ouders naar hunne negerie terug wilden, 
Of hij verzamelde al zijne mantris 
Ten einde hun te bevelen hen te vergezellen. 
Den volgenden dag 
Vertrok de koning van Kembhajat met zijne gade. 
{In het paleis hunner dochter 
Ontmoetten zij den vorst van Zndrapoera. 
De koning van Kembajat zette zich naast zijnen zoon, 
Wiens- uiterlijk weergaloos schoon was. 
Met onuitsprekelijk veel goedheid en liefde, 
…_Zeide hij op eenen vriendelijken toon: 
Welaan, mijne dochter Bmasar:, 
«Uwe ouders willen naar hunne negerie terugkeeren. 
(Onderwerp u geheel aan 
«Uwen echtgenoot den- koning : 
«De mangkoeboemi heeft u opgevoed, 
(Hij bekleedt de plaats uwer ouders: 
| «Zoek het hart van uwen gemaal geheel te winnen 
(En overtreed geen zijner bevelen.” 
Naauw hoorde zij deze woorden 
Of zij boog zich vol droef heid op den defjoot: van haar’ 
En weende een’ vloed van tranen, __ [vader, 
Want zij wilde niet (van hare sides scheiden. 
