(37) 














Ze weende onophoudelijk 
Want zegevoelde haar hart(tot haren broeder)getrokken: 
«Ik heb iemand, die de plaats mijner ouders vervult” (zoo 
(Maar waar zal ik eenen broeder vinden?” [dacht ze.) 
e vorstin Menporpaar 
Boog zich nu voor Brpasar1: 
eide de vorstinnen weenden - 
Kusten en omhelsden elkander, en Bimasanrr zeide : 
«Mijne lieve zuster Mexpoerparr, 
(Wanneer keert gij herwaarts terug ? 
IBlijf niet te lang in Kembajat, 
«Want mijn verlangen naar u is onuitsprekelijk” 
u kuste de koning | 
En omhelsde zijn kind, 
Allen weenden bitter 
Van droefheid en smart. 
e koninklijke vader zeide : 
(Blijf hier, mijn schoonzoon, met uwe gade.” 
e koning boog zich nu voor zijne ouders 
Met een droefgeestig gelaat : 4 
je prins boog zich voor den koning (zijn’ broeder) 
En begaf zich naar zijne zuster Brpasarr, 
ief met een bedrukt gemoed zijne handen om hoog, 
En was hevig aangedaan : 
eenende boog hij zich en zeide: 
«o Mijne zuster | sieraad van mijn kroon: 
«Wees niet zoo bedroefd, 
(En treur niet zoo bilber. 
«Ik wil vertrekken, 
«Maar wees daarom niet ontroerd, 
