
(327 ) 
geschiedt: b.v. men kan niet zeggen Jep AA» 
voor Aij leeft aanhoudend, want leven heeft geene 
zekere herhalingen zoo als het luiden eener klok en 
het bulderen van het geschut, De uitdrukking „laas, 
wslpe is dan ook zeer onjuist, wanneer zij onop- 
houdelijk sluimeren moet beteekenen. Immers wlj 
van uil, beteekent in ’t algemeen zamentrekken, 
bijeenbrengen: van daar kan het ook de oogen 
sluiten beteekenen, gelijk het in dien zin onder an- 
deren op bldz. ys (98) jn sub Sl sle, en op 
bldz. 11 (100) sle dis OLS welem voorkomt. Doch 
wei wilje kan nimmer onophoudelijk slapen be- 
teekenen, maar zou volgens den aard van het woord 
wiki de oogen onophoudelijk open en digt doen, 
moeten te kennen geven: hoewel dit in het verband 
natuurlijk minder te pas komt.—Op bldz. vo (128) 
heb ik „wers sj gAsel vertaald door: «de speren 
en schilden waren in rijen geschaard”, Ook deze ver- 
taling steunde op de verklaring van LEIDEKKER. 
Volgens de eigenaardige beteekenis van „laas moet 
zij echter wezen: «de speren en schilden waren aan- 
‚_ houdend”, dat is men zag ze bi herhaling, of op | 
waste afstanden aanhoudend voorbij trekken. Ditzelf- 
de is het geval met bldz. 1-+ (200) sip wid Gee 
ess hetwelk eveneens beteekent de lansen en schil— 
den waren aanhoudend”. 
