(334 ) 
kelijk zich laat buigen, b.v, een jonge boom. zl 
Gi 2: een buigzame tak: zoo wordt er in de äk 
prs en ssÔ gesproken van Gi wss wijs VI) Wit 
«hare armen waren regt en hare vingers buigzaam’; 
het is namelijk bekend, dat de Maleĳöers en Javanen 
bijzonder buigzame leden hebben, en dit voor eene _ 
groote schoonheid houden, Ten onregte geven Mans-_ 
DEN en RooRDA VAN EisiNncA voor Gil op: Anap- 
pen, de gewrichten doen knappen, door ze te trek 
ken of te draaien ; dit is niet 4} maar een daarvan 
afgeleid woord Gilke of Gil of Gls . Wanneer dus 
hier gesproken wordt van pike wyise, gl beteekent 
dat: Aare lokken waren buigzaam, d. 1. krulden ge- 
makkelijk, Meer moeielijkheid geeft in den eersten 
oogopslag gels, waarvan wij op bldz. 277 gezegd heb- 
ben,dat het ’t Javaansche woord Gataaj\ is en groen 
beteekent. De bedoeling van den dichter is, dat: de 
lokken een’ groenen glans hadden of een’ groenen © 
weerschijn, iets dat de inboorlingen gaarne zien. Ook 
de Javanen noemen zwarte, glansige hoofdharen Kan | 
Oua. Bijna hetzelfde denkbeeld vindt men terug 
in de volgende plaats van de zoo even aangehaalde 
prs in Sie uslke bldz, 295 van mijn Manuscript: 
bldz, +1 (142) komt deze zelfde regel nog eens voor; 





