NIAS EN DESZELFS BEWONERS. 29 



die kist wordt dan in de algemeene kamer geplaatst, en evenmin als eenig huisraad of 

 deel van het huis ontzien, maar door den een of ander als zetel gebruikt, of de aan den 

 vinger hangen gebleven sirihkalk er aan afgesmeerd. 



Bij het sluiten van overeenkomsten , tot de voldoening waaraan een zekere tijd moet 

 verloopen, b. v. het uithuwen van jonge dochters door de ouders, wordt door de eene partij 

 aan de andere een jong varken gegeven, b. v. van zes weken; heeft dit eene aangegeven 

 grootte bereikt of bij het eerste werpen dan is de tijd van vervulling daar. 



Een afgrijselijk gebruik hebben de Niassers met de Dajaks gemeen , namelijk het koppen- 

 snellen , en wel bij de volgende gelegenheden : 



1°. de uiterste wil van een hoofd bepaalt een aantal koppen die zijn graf moeten versieren; 



2°. den in den oorlog verslagen of gevangen genomen 'vijanden wordt het hoofd afgehou- 

 wen om als trofee in het raadhuis te worden opgehangen; 



3°. tot wraakneming van dergelijke handeling iemand van de familie, de gemeente of den 

 stam aangedaan; 



4°. bij het aannemen van eenen hoogeren titel door een hoofd; 



(in de twee laatste gevallen worden de koppen opgehangen aan den gevel van het huis 

 van dat hoofd of dien wraaknemer) ; 



5°. bij het doen van eenen onherroepelijken eed (dit echter hoogst zeldzaam) ,• hiertoe wordt 

 gewoonlijk een slaaf genomen : het hoofd wordt met het ligchaam begraven. 



Om eenen köp te snellen gaan zij (gewoonlijk twee of drie personen), die hiertoe zijn om- 

 gekocht (voor ƒ 30 , ƒ 80 tot ƒ 100 voor één kop) , in de nabijheid van een dorp dat met 

 het hunne in vete is , of wel wanneer dit niet het geval is , drie , vier en meer dagreizen 

 ver naar eenen stam, van welken zij weinig weer wraak te duchten hebben. Daar verschuilen 

 zij zich in de ruigte of de glaga, langs een pad of bij eene waterplaats; de eerste weer- 

 looze die daar voorbij gaat of door eenen medepligtige daarheen is gelokt, wordt het 

 slagtoffer: een lanssteek in den rug werpt hem neder, en onmiddelijk wordt hem het hoofd 

 afgeslagen, waarmede de moordenaars zich schielijk wegpakken , onder het prevelen van 

 schietgebeden om zich de duivels van het lijf te houden. 



Het lijk van den vermoorde wordt dikwijls door de familie voorloopig niet begraven , 

 maar eenen geruimen tijd bij de plaats van het misdrijf ten toon gelegd, om de deelneming 

 van ieder van de kampong gaande te maken en de zucht tot wraakneming optewekken. 



E. Kleeding. 



In de noord. 



Tot hoofddeksel voor hem die het kan bekostigen een hoofddoek (meestal javaansch batik) ; 

 voor de anderen dient het haar op de eene of andere grillige manier gesneden of gescho- 



