NIAS EN DESZELFS BEWONERS. 4o 



koken het eten, verzorgen de kinderen, en weven; haar zwaarste arbeid is wel het dage- 

 lijks in manden of zakken op den rug naar huis dragen van zware vrachten veldvruchten 

 of bladeren voor het varkensvoeder. De maagden zijn van geene soort van arbeid uit- 

 gesloten. De kinderen van de beide seksen worden al vroeg tot het halen van water en 

 brandhout aangezet. Slaven en slavinnen verrigten alle soorten van arbeid. 



Land- en tuinbouw. 



De rijstkultuur heeft plaats op drooge gronden : sawahs bewerkt de Niasser zelden ; de rijst 

 daarvan , ofschoon grooter van korrel en met ruimer oogst , is minder naar zijn smaak. 



De wijze om gronden voor de rijstteelt te bereiden is zeer eenvoudig : de struiken of het 

 houtgewas worden verbrand; met een stuk hout worden gaten gestoken, en daar de plantjes 

 ingepoot. De rijst staat naarmate de soort van vier tot zeven maanden te velde en wordt bij den 

 oogst onmiddelijk van de aren getrokken, naar het dorp gebragt, en daar gedroogd en bewaard. 



Het veld waarop het eene jaar de rijst heeft gestaan wordt het volgende met den zoeten 

 aardappel (obi) beplant , waarvan de bladeren een groot deel van het voeder voor de varkens 

 uitmaken en de knol een niet onsmakelijk voedsel voor de menschen oplevert. Beiden worden 

 dagelijks, naar gelang van de behoefte, van het land gehaald zoo lang dit geeft, waarna 

 het terrein braak blijft liggen en voor jaren aan de natuur overgelaten. Alleen in enkele 

 streken, zoo als tusschen Fadoro en Orahili, ook langs het oostelijk strand benoorden en 

 bezuiden Goenoeng Sitoli , wordt de natte rijstkultuur uitgeoefend ; de ploeg evenwel is 

 onbekend, zoowel als de egge, en zou ook vooreerst niet zijn aantewenden daar het trek- 

 dier er toe ontbreekt. 



Sagoboomen worden in de noord zoowel als in de zuid geplant, doch het meel daarvan 

 kan niet als eene geliefde schotel van de Niassers worden geacht, want het is hoofdzakelijk 

 om de bladeren tot atappen voor de daken dat zij worden gekultiveerd. Ook wordt veel 

 maïs geteeld , en gekookt of geroost van de aar gegeten. 



Het suikerriet is meest van de roode of bruine soort en schraal, het wordt slechts als 

 versnapering raauw gegeten ; de Niassers maken geen suiker of stroop. 



Pisang , een enkele djamboe , soms wat roode peper , maar vooral de papaja en de doerian 

 worden gekultiveerd , doch weinig zorg daaraan besteed. 



Klapperboomen vindt men in groot aantal over het geheele eiland; de noot toch is het 

 hoofdbestanddeel van het varkensvoeder en , bij gebrek aan rijst en obi's , ook de gewone 

 spijs voor de menschen; in de zuid, en voornamelijk in de streken zoo als Lawinda enz. 

 waar door den steenachtigen grond (koraal) rijst noch obi's voort willen, zijn groote planta- 

 gien daarvan aangelegd; deze kuituur schijnt voor den Niasser de aangenaamste te zijn. De 

 tuinen worden meest door de mannen bewerkt en goed schoon gehouden. 



Van tabak planten zij twee soorten , eene met groote en eene met kleine bladeren ; de eerste 

 wordt gevlochten (ni danda) , de tweede in bamboezen geperst van 1| dm. middellijn (bali- 



