NIAS EN DESZELFS BEWONERS. 61 



Dichtkunde. 



Ofschoon de Niassers gaarne in gelijkenissen spreken, neemt echter hunne fantaisie geen 

 zoo hooge vlugt, dat zij zich tot wezenlijke poëzie verheffen. Hunne gezangen zijn berijmd 

 en bestaan soms uit eene soort van spotliedjes (fasali) of gelijkenissen; b. v. heeft iemand 

 meer willen doen dan waartoe hij in staat was, dan wordt in zijne tegenwoordigheid 

 gezongen van een hond die de ladder wilde opklimmen maar tusschen de sporten door viel : 

 dien de schoen past trekke hem aan. 



S. De taal. 



De taal der Niassers, waarvan de woorden allen in klinkers eindigen, heeft eene wee- 

 kelijkheid die niet altijd strookt met de bceede uitspraak in noord- en de ruwe en scherpe in 

 zuid Nias, zoodat zij niet aangenaam is voor het gehoor. Zij hebben geen letterschrift. 

 Door de weinige onderlinge gemeenschap der stammen zijn eene menigte dialekten ontstaan, 

 en worden in de verschillende distrikten meermalen andere woorden gebezigd om dezelfde 

 zaak uittedrukken ; hierdoor , om niet te spreken van de gewone en bekende moeijelijk- 

 heden om eene vreemde taal vooral in uitspraak zuiver weder te geven , wordt het vervaar- 

 digen van eene woordenlijst , die op eenige juistheid kan aanspraak maken , gansch niet ge- 

 makkelijk. 



Ons alphabet op de Niassche taal toepassende zouden daaruit wegvallen de c, de p, de 

 q , de u als zoodanig, de v en de x. 



De a volgt in de uitspraak geheel de onze. 



De b wordt soms in 10 veranderd, vooral in eene volgende syllabe wanneer de voor- 

 gaande niet op eenen medeklinker eindigt: als: bawi voor babi, een varken, noivi voor 

 nobi, een bouwveld. 



De e heeft drie klanken; deze zijn in de woordenlijst aldus geteekend: e als in beroep, 

 é als in geven, e als in het fransch pére. 



De g wordt soms als bij ons , meestal als bij de Duitschers en Franschen uitgesproken , en 

 is geteekend, in het laatste geval, g, als gegimo, schurft; deze letter wordt nu eens weggela- 

 ten dan eens gevoegd bij hetzelfde woord , als ére , een priester of toovenaar , géré. 



"Wat de h betreft, dezelfde klinker wordt door denzelfden persoon nu eens aangeademd 

 dan weder niet ; vooral is dit het geval met de a als aanvangsletter. 



De o is lang of kort en heeft dan de uitspraak als in bol, aangeduid door b. 



De twee- en meerklanken au, ai, ei, oe, oi, aai, ooi en oou worden als bij ons uitge- 

 sproken ; eu meer als in het fransch beurre. 



Ch meer nog aangedrukt dan bij ons in lagchen, ook bij den aanvang van een woord. 



Dj en tj worden wel eens door de Maleijers uitgesproken als de engelsche j en ch; de 



