NIAS EN DESZELFS BEWONERS. 85 



lingen van Areiso ; of wel de geslachten hebben hunnen naam van de rivier waarvan zij het 

 voornaamste gedeelte van het stroomgebied bewonen , als : Nojo , Modjeja. 



Iedere stam bewoont meerdere dorpen , van drie tot vijftig , naar gelang van de zielensterkte 

 en de geschiktheid van het terrein om groote of kleine dorpen aanteleggen ; ieder van deze 

 dorpen , en daar zijn er van slechts drie of vier huizen , staat onder een eigen hoofd , aan het 

 stamhoofd ondergeschikt. 



Deze stammen zijn allen van elkander onafhankelijk. Vroeger heeft Madjinga (in welk 

 landschap zich de eerste Niassers moeten hebben nedergezet), langen tijd suprematie ge- 

 had over verscheidene stammen ; later heeft Larago zich het oppergezag weten toe te eigenen 

 over het land benoorden tot aan Oedjoeng Bodok en ten westen bepaald door de derde van 

 de heuvelreeksen die daar evenwijdig met het strand loopen. Ook heeft Fadoro eenigen 

 tijd zijn gebied uitgestrekt gehad langs de zuidkust tot Ambalata en Maros. Tegenwoordig 

 is niet één stam overheerscht , ofschoon er van den anderen kant verscheiden zijn die ont- 

 zag inboezemen en zich gevreesd hebben gemaakt. 



Verder wordt de bevolking gevoegelijkst verdeeld in : hoofden , aanzienlijken , gemeenen , 

 slaven en pandelingen , en priesters of toovenaars. 



Hoofden. 



De hoofden zijn stam- of dorpshoofden. Het stamhoofd is tevens hoofd van het dorp 

 waarin hij zijn verblijf houdt. Zij worden geacht allen tot denzelfden stand te behooren en zijn 

 ook dikwijls in denzelfden stam bloedverwanten ; de teekenen hunner waardigheid zijn dezelfde. 



De opvolging der hoofden is erfelijk en wel op den oudsten zoon; doch dit laat nog al 

 afwijkingen toe. 



In sommige streken bepaalt de vader bij zijn leven wie zijner zonen hem zal opvolgen; 

 dit geschiedt wanneer de oudste niet wel ter taal of van mindere verstandsontwikkeling is 

 en hij dus de belangen van zijnen stam of zijn dorp niet met den noodigen nadruk kan handha- 

 ven en verdedigen. Een zoodanig uitverkorene evenwel moet den laatsten ademtogt van zijnen 

 vader opgevangen hebben , om alleen en zonder mededinging te kunnen besturen ; de ove- 

 rige broeders , en soms zelfs vreemden , verdringen zich om dien snik en allerlei listen 

 worden door hen in het werk gesteld om dien meester te worden. Er zijn voorbeelden dat 

 de stervende met het aangezigt tegen den grond gekeerd liggende, daar een gat in den 

 vloer werd gemaakt en door een bamboe de adem opgevangen. Het constateren wie de 

 gelukkige is geeft dan gewoonlijk aanleiding tot hevige woordenwisselingen, want naast 

 den daartoe bestemden zoon wordt ook hij hoofd van gelijke magt en aanzien , en de 

 stam bekomt eene tweehoofdige regering. Is het een vreemde zoo moet hij bij zijne eer- 

 zucht ook rijkdom bezitten , want de beste list en die het eerste met goeden uitslag 

 wordt bekroond, is omkooping. 



