NIAS EN DESZELFS BEWONERS. 87 



Deze onderscheidingsteekenen mogen niet worden gedragen voor dat de opvolger het lijk- 

 feest voor den overledene heeft gegeven , noch mag hij bij de beraadslagingen op den grooten 

 steenen bank zitten , ofschoon hij anders in alles als hoofd wordt erkend. 



Vroeger schijnt ook tot de teekenen van de waardigheid der hoofden te hebben behoord 

 de kris , die nu niet meer wordt gezien , maar altijd voorkomt als de adjoe met een wapen 

 is afgebeeld. 



Hunne prerogatieven zijn niet noemenswaard; alleen ontvangen zij als hulde het hart en 

 de lever, en het dorpshoofd den kop van een varken of geit, hetzij er slechts een enkel 

 of meerdere tientallen te gelijk worden geslagt; het niet voldoen hieraan wordt als weer- 

 spannigheid en aanvang van opstand beschouwd. 



Bepaalde inkomsten hebben de hoofden niet ; de toevallige zijn : bij huwelijken van hunne 

 ondergeschikten en bij het regtspreken , benevens hun aandeel in de boeten ; en in oorlog de 

 helft van den buit, waarvoor zij evenwel de voorvechters moeten onderhouden en beloonin- 

 gen voor dapperheid uitdeelen. 



Hunne verpligtingen zijn: de handhaving van het regt, waartoe ook behoort het aanhou- 

 den van standmonsters voor de soorten van goud, het gewigt daarvoor, en tevens stand- 

 inhouds- en lengtematen , en het verdeelen van den bruidsprijs. Verder hebben zij het 

 toezigt over de verdedigingsmiddelen van de plaats, en het regt om oorlog te maken 

 en vrede te sluiten. 



Hunne magt is overigens zeer beperkt, zoo als later zal worden aangetoond. 



Hun titel is salawa van [alawa, hoog), doch zij kunnen zich verheffen en een en hoogeren titel 

 aannemen , namelijk dien van beloegoe. Bij dien titel voegen zij gewoonlijk ook een nieuwen 

 naam, die vooral grootheid moet uitdrukken. Zoo heeft het hoofd van Hilibobo den titel aan- 

 genomen van Belogoe Mandoe [mandoe is het verkortte kommandoer of gezaghebber), want 

 grooter magt had hij niet gezien dan die van den civielen gezaghebber van Goenoeng Sitoli , 

 en dezen wilde hij evenaren. Zoo zijn er Loeboe langi amadoelora (de god die de zon 

 beheerscht) , Loeboe langi batoe bedana (de god die de aarde doet schudden) enz. Dikwijls 

 echter ook nemen zij niet zoo hoogdravenden naam , maar behouden hunnen eigenen naast 

 hunnen nieuwen titel* 



"Wil een hoofd eenen hoogeren titel aannemen zoo geeft hij hiervan heinde en ver kennis 

 en zendt hij menschen uit om eenen kop te snellen. Zoodra dezen er een zijn magtig geworden , 

 zenden zij spoedig iemand vooruit om den betrokkenen daarvan kennis te geven. Dadelijk 

 verzamelt deze nu hen die deel moeten nemen aan het feest en vraagt hun drie dagen uitstel 

 om alles daartoe in gereedheid te brengen. Op den bepaalden dag komen de ondergeschikte 

 dorpshoofden en de naburige of verwante stamhoofden met hunne weerbare mannen gewapend 

 op. Tot voor de kampong genaderd , schieten zij hun plegtgewaad aan en de hoofden zetten 

 zich den kroon of de veder op het hoofd. Zij worden te gemoet gekomen door een der onderge- 

 schikte hoofden van den feestvierder, die hun vraagt wat het doel is van hunne komst. Zij 



