NI AS EN DESZELFS BEWONERS. 95 



palmwijn anders de opgewondenheid der vergaderden al te zeer zoude verhoogen. Het 

 stam- of dorpshoofd is natuurlijk van deze vergaderingen de voorzitter; hij verzamelt de 

 stemmen , en de meerderheid beslist omtrent het aannemen of ten uitvoer leggen van het 

 voorgestelde. 



U. Oorlog. 



De aanleiding tot oorlog tusschen de stammen en gemeenten zijn : heerschzucht of naij- 

 ver der hoofden , die dikwerf voldoening of vergoeding van een wezenlijk of vermeend 

 onregt, lang verleden hun of hunnen vaders aangedaan , als oorzaak opgeven ; — het weige- 

 ren van een hoofd om regt te doen en geschillen en zaken van diefstal door menschen uit 

 zijnen stam of gemeente bij die van anderen gepleegd (waaraan zij gewoonlijk zelven 

 medepligtig zijn , of waarvan zij hun ruim aandeel hebben bekomen) ; — verder wraakne- 

 ming wegens koppensnellen of menschenroof. 



In den raad wordt tot den oorlog besloten. 



Een paar varkens worden geslagt en den adjoe kennis gegeven van het voornemen en 

 zijn bijstand gevraagd. 



De oorlog wordt niet aan de tegenpartij verklaard, maar de vijandelijkheden beginnen 

 zoodra kans op gunstigen uitslag er van zich voordoet, of wel een kip wordt gedood en 

 de bloed- of andere strepen op het hart geven het gunstig of ongunstig tijdstip aan. 



Behalve de krijgslieden in bezoldiging van het hoofd (boha lima) , waarvan er in de zuid 

 vier, zes tot twaalf in eene gemeente worden gevonden, kan ieder te wapen worden geroepen 

 wanneer hij door het hoofd als geschikt daartoe is aangewezen; deze burgersoldaten wor- 

 den simooï genoemd en hunne belooning is een aandeel in den buit of in de eer. Reeds 

 van de jeugd oefenen zich de Niassers in den wapenhandel. In de zuid , waar het volk 

 meer krijgshaftig is en magtige hoofden zijn , vindt men ook meer krijgslieden van professie 

 dan in de noord. Deze trachten zoo vrees- en schrikverwekkend mogelijk er uittezien. Zij 

 onthouden zich van het scheren der bovenlip en daar worden er gevonden wien de knevel niet 

 lang of dik genoeg is naar hun zin , waarom zij dezen afsnijden en aan de einden van den 

 later weder aangegroeiden met een touwtje of biesje vasthechten. Is de bevolking vermogend 

 dan hebben zij zich als krijgslieden op dezelfde wijze uitgedoscht, hetgeen reeds eene schrede 

 is tot hoogere taktiek : het oplossen van het individu in eene groote massa , verzameld tot 

 één doel. 



Hunne wapens, ofschoon sommigen ook het geweer en den donderbus hanteren, zijn 

 lans en zwaard , waarmede zij zeer goed en behendig omgaan ; het defensive van hunne 

 rusting bestaat uit helm, schild en strijdbuis. 



Van de lansen bestaan verschillende soorten. De staatsie lansen van de hoofden worden 



