NI AS EN DES ZELFS BEWONERS. 105 



Heeft ontucht plaats gehad tusschen personen van denzelfden stam dan kunnen zij na- 

 tuurlijk niet te zamen huwen; de verleider betaalt dan ook slechts den halven bruidschat 

 (altijd evenwel dubbel) , want de verleide is toch noch altijd der halven bruidschat waard 

 en zijne boete is geheel verloren. Ook in dit geval wordt het kind afgedreven of te von- 

 deling gelegd. 



Het maakt geen verschil in de eigenlijke boete of de verleide de dochter zij uit eene hoo- 

 gere of eene lagere klasse , daar de verdubbeling van den bruidsprijs , die bepaald wordt 

 naar den rang of stand van den vader, de straf op het verleiden van de dochter van een 

 hoofd of aanzienlijke reeds van zelve zooveel zwaarder maakt. Iemand uit de laagste klasse 

 zou, kon hij den bruidschat verdubbelen van eene door hem verleide dochter van een 

 stamhoofd en de boete betalen , haar kunnen huwen. 



Bij betrapping op heeterdaad van ontucht of overspel kan de vader of echtgenoot beide 

 schuldigen dooden , zelfs met inroeping van bijstand daartoe wanneer hij den verleider voor 

 hem te sterk acht; liever evenwel roept hij getuigen in, als bij uitzigt heeft op de boete 

 en dubbelen bruidsprijs. 



R e g t s p 1 e g i n g. 



Is iemand leed of onregt gedaan , zoo geeft hij hiervan kennis aan den salawa die daarop 

 vergadering belegt. Voor dezen doet hij nu zijne aanklagt en geeft een onderpand dat hij 

 zich aan de uitspraak zal onderwerpen, tevens met een tail sésé, opdat, zoo de zaak geen 

 voortgang mogt hebben of misschien de uitspraak niet werd aangenomen, het hoofd althans 

 niet voor niets zich moeite zou hebben geseven; is de beklaagde van een anderen stam of 

 een ander dorp, en neemt zijn hoofd mede zitting in den raad, dan ontvangt ook deze een 

 tail sésé. Dit onderpand met dat goud heet sinonohoehöeb. De aanklager brengt te gelijk 

 den beklaagde voor de regters en deze geeft ook zijn onderpand ; is hij echter voortvlugtig 

 zoo roept de aanklager de hulp in van den salawa om hem magtig te worden , en betaalt 

 in dat geval de onkosten die daarop loopen. Boven en behalve deze uitgaven is liet een 

 vrij algemeen aangenomen gebruik, dat hij, doch buiten weten van den raad, de handen 

 vult van den salawa, om hem zijne zaak te doen behartigen of des noods het regt naar 

 zijne zijde te buigen. 



De beschuldiger treedt met den achterhaalden beschuldigden voor den raad en herhaak 

 zijne aanklagt; de getuigen worden gehoord, en de op de plaats van het misdrijf gevonden 

 hem toebehoorende kleedingstukken of andere voorwerpen dienen tegen hem als bewijs ; hij 

 wil evenwel niet tot bekentenis komen, en de behandeling van de zaak wordt uitgesteld om 

 hem tijd te geven van bedenken en tevens voor de regtbank en den aanklager de meest over- 

 tuigende bewijzen te verzamelen. Zoo hij bij eene volgende teregtzitting weder ontkent en 

 de getuigen te geloofwaardig zijn om aan de waarheid hunner verklaringen te twijfelen 

 (een hoogere kan jegens een mindere niet liegen), zoo wordt zijne eigene bekentenis on- 

 ncodig geacht ; weifelen de getuigen echter in hunne opgaven of komen die niet juist ove. r ~ 



