NI AS EN DESZELFS BEWONERS. 115 



Adjoe silingaoto is de afbeelding van een zoon of dochter des huizes, overleden zonder 

 kinderen en die dus geene herinnering zou nalaten, weshalve zijn portret hierin moet voor- 

 zien. Bij feestmalen wordt het door voorhouding van eenig vleesch daarbij genomen. De 

 plaats is boven den trap die in de algemeens kamer leidt. 



Adjoe nori heet het beeldje aan de zwaarden; zijne tusschenkomst wordt gevraagd om 

 eene regenbui te doen afdrijven. 



De overige adjoës zullen bij de beschrijving van de gebruiken bij ziekten worden aange- 

 geven. 



De booze geesten zijn , vier groote : 



1. Nadaaija, de voornaamste en overste. 



2. Lamöcha. 



3. JJeriïi. 



4. Si gelodano. 



Zij staan hier naar hunne volgorde in rang en magt. 

 Die van minderen rang zijn : 



1. Becho idano (het waterspook); hij bewoont het water en brengt ziekten aan de zich 

 daarin badenden, hetzij rivier, put, wel of stortgoot. 



2. Sinotakera houdt zich in de bosschen en aan de rivierspruitjes op; hij is de pontianak 

 der Javanen enz. en heeft ook dezelfde afkomst en werkkring; de zwangere vrouwen gaan 

 dan ook hier, wanneer zij zich op den weg begeven of buiten het huis treden, met een 

 mes gewapend om hem van haar en hare vrucht aftehouden. Verder leert hij den mannen , 

 welke hij in den wildernis doet verdoolen om hen tot het booze overtehalen , te stelen , en 

 de kunst om zelfs door de kleinste gaten en reten in de huizen te dringen. 



3. Tjoeli; zoo deze zich op eenen klapperboom zet sterft die; waar hij zich in een van 

 de pilaren van een huis nestelt kunnen geene jonge kinderen in het leven blijven. 



4. Bela ook Belada (om hem meer eer te geven); dit woord, eigenlijk vriend, is een 

 euphemisme voor siraau , hetwelk duivel beteekent in verachtelijken zin en alleen als scheld- 

 woord wordt gebezigd: b. v. ono siraau, duivelskind; dit woord zoude hem beleedigen en 

 tot boosheden uitdagen, even als op Sumatra de tijger en langs de rivieren de krokodil, 

 wanneer men zich in hunne nabijheid gelooft met den zoeten eertitel van néné (grootvader) 

 wordt benoemd ten einde hem gunstig te stemmen. In de zuid heet hij afocha. 



Toen Loeboelangi van zijne kinderen op de aarde had laten neerdalen om die te bevolken 

 wilde ook Bèla er heen, doch Loeboelangi hem daartoe geen last noch verlof gegeven heb- 

 bende, liet hem de aarde niet bereiken maar boven in de toppen der boomen neerkomen; 

 hij was niet met de aarde in aanraking geweest en kon dus geen stoffelijk omhulsel beko- 

 men en moest geest blijven. Daarboven zweeft en leeft hij nu, doch tracht steeds door na- 

 komelingschap vasten voet op de aarde te bekomen, en verleidt of verkracht de vrouwen 

 en meisjes, welke hij in verscholen plaatsen weet te lokken of in den slaap te bezwangeren. 

 Zoo digt bij de aarde is hij de geschikste om het middel te worden van gemeenschap tus- 



