NIAS EN DESZELFS BEWONERS. ttï 



BB. Vreemdelingen op het eiland Nias, hm bedrijf en invloed op de 



oorspronkelijke bevolking. 



Van de Aziatische en Polynesische vreemdelingen die zich op Nias hebben nedergezet, be- 

 hooren in de eerste plaats genoemd te worden de Maleijers van de westkust van Sumatra. 

 Volgens hunne eigene opgaven moeten zij zich reeds meer dan anderhalve eeuw hier bevin- 

 den; volgens historische bescheiden moet het reeds meer dan derde halve eeuw zijn. Zij zijn 

 echter nooit met der woon in het binnenland geweest, maar hebben zich altijd aan de stranden 

 opgehouden. Van de zuid van Nias hebben zij alleen nu en dan met handelspraauwen de 

 baaijen bezocht , doch zich zelden verder dan het strand en onder het bereik van de vuur- 

 wapens van hunne praauwen gewaagd. 



Van Goenoeng Lemboe tot aan Nakoe en Maros waren hunne kampongs gelegen , en ont- 

 leenden derzelver hoofden hunne magt van den radja van Menangkabau. Hunne afstammelingen 

 en de van tijd tot tijd zich bij hen gevoegd hebbende vagebonden van denovenval, zijn, op 

 weinige uitzonderingen na , niet meer dan een hoop ellendig gespuis; niettegenstaande hunne 

 weidsche titels, verwaandheid op hun islamisme , en aanmatigingen , zijn zij gemeen, hebben 

 zij van het mohamedanisme niets dan het uiterlijk vertoon , en ontbreekt hun alle energie. 

 Zij zijn daarbij uitermate lui en vadsig; want de gemakkelijkheid waarmede zij zich voor 

 weinig geld slaven konden aanschaffen heeft hen aan allen arbeid ontwend en daarvan af- 

 keerig gemaakt. Aan de stranden wonende waren zij opkoopers en makelaars in producten , 

 maar vooral in slaven. Om invloed te krijgen, om zich staande te houden en zich te vrij- 

 waren voor de wraakneming van de door hen bedrogenen , of de familie van door hen of 

 op hun last geroofde menschen , vermaagschapten zij zich met de Niasser hoofden , die hen 

 evenwel die eer duur deden betalen; de bruidsprijs werd gewoonlijk tusschen deyiOOOeu 

 ƒ1500 gesteld, en hierop konden zij natuurlijk niets schuldig blijven; terwijl als regel 

 werd aangenomen dat de naaste bloedverwanten van de vrouw bij een bezoek bij hunnen 

 aanverwant van dezen geschenken ontvingen in lijnwaden of stofgoud, en het is te begrijpen 

 dat zij niet eenzaam leefden. Gaarne mengelen de Maleijers zich in de onderlinge geschillen 

 van de in hunne nabijheid wonende Niassers en dikwijls werden zij door hen als scheidsregters 

 gebruikt. Niettegenstaande dit hebben zij dikwijls hevige aanvallen van de inlanders te ver- 

 duren gehad. In kleine kampongs verspreid, hadden zij eene groote menigte hoofden , en 

 daarenboven wilde ieder niet minder zijn dan de andere; en daarin hadden zij gelijk, wat zij 

 waren allen even groot in schurkerij. Regel noch wet werd derhalve door hen erkend ea 

 dikwijls waren hunne huizen versterkt en door steeds geladen stukken hielden zij elkander 

 in bedwang. Hierdoor en door de strooptogten van de Troemonezen zijn zij in Uiteren tijd in 

 verval geraakt. Die van Goenoeng Sitoli hadden zich vroeger wel de suprematie aange- 

 matigd over die van de andere kampongs en ontvingen jaarlijks hunne hulde, doch reeds 

 sedert lang heeft dit opgehouden. Het Nederlandsen bestuur beijvert zich thans hen in vaste 



