NIAS EN DESZELFS BEWONERS. 145 



en ver door haar overstroomd. Aan den voet vanden bergrug Mohili, waar wij haar te voet 

 passeerden, heeft zij nog maar eene breedte van 30 el, hooge oevers, en is geheel met 

 rolsteenen opgevuld. De Bolatei en Olonga ter linker- en de Ehau , Naloea en Bomboea ter 

 regterzijde, zijn de ons bekend geworden zijtakken. 



Buiten de genoemde rivieren en kreken heeft het eiland Nias een overgroot aantal afwa- 

 teringen , die geene benaming hebben of waarvan ons de naam onbekend bleef. 



IX. Wegen en voetpaden. 



Het geheele binnenland is als het ware overdekt met een net van voetpaden en voetspo- 

 ren , dat men met het volste regt „inextricable" mag noemen ; in alle mogelijke rigtingen 

 slingeren zij over dal en heuvel , langs en in de bedding van rivier en kreek , van kam- 

 pong tot kampong, van rijstveld tot rijstveld. Dan voeren ze den reiziger door drooo-e 

 alang-alang wildernissen, dan door kreupelhout en struikgewas, in ontelbare bogten heen 

 kronkelende. Daar de Niasser een onvergelijkelijk vlugge voetganger is en liefst regt op 

 zijn doel aan gaat, ziet men die paden gewoonlijk langs de steilste hellingen loopen , lijn- 

 regt af en op tegen de glooijing van berg en heuvel, hoogst zeldzaam zigzagsgewijze. Met 

 uitzondering van zuid-Nias zijn alle niets anders dan voetsporen, waarmede alleen de inboor- 

 ling naauwkeurig bekend is, en dan ook nog maar in de onmiddelijke nabijheid zijner 

 woonplaats. Ze hebben doorgaans eene breedte van nog geen twee Nederl. palm en zijn , 

 voornamelijk aan de berghellingen, in -'t midden uitgerond , daar ze bij regenbuijen door 

 het afstroomende water, waarvoor ze eene wezenlijke goot vormen, van lieverlede worden 

 uitgehold. De zandige deelen spoelen dan veelal af, zoodat alleen hier en daar het vaste 

 gesteente uit de aardkorst blijft steken, waardoor ruwe treden ontstaan, die door hare on- 

 regelmatige onderlinge afstand het op- en afklimmen uiterst moeijelijk maken. Over die 

 smalle paadjes groeit alang-alang, glaga en struikgewas zoo digt in een, dat men weinige 

 passen voor zich uitziende niets meer van een pad ontwaart en , onder kreupelhout gaande , 

 dikwerf groote enden wegs in gebukte houding moet afleggen, wegens de laag over den 

 weg heen hangende ranken en takken. Zelfs bij het droogste weder blijven de paden nat 

 en glibberig (dit laatste vooral op plaatsen waar pijpaarde bloot ligt) door den zwaren daauw 

 en de van de overhangende gewassen vallende daauwdroppels, tot dat tegen 10 uur de zou 

 genoegzame kracht verkregen heeft, om het bladeren gewelf te doordringen en de water- 

 deelen , die de grond heeft ingezogen , in dampte ontbinden. In de valleijen zijn alle paden 

 meer of min modderachtig en veranderen bij regen in werkelijke moerassen, waar men 

 soms tot over de knieën inzakt. 



Op deze gesteldheid maken de paden aan de zuidkust eene gunstige uitzondering; zij 

 verdienen hier in waarheid den naam van wegen en zijn zelfs beter dan die, welke men 

 op en in de nabijheid van ons etablissement te Goenoeng Sitoli vindt. Van een tot drie 



19 



