NIAS EN DESZELFS BEWONERS. 153 



„den, ofte blijven zitten; de meeste huizen stortten in; de borstwering van de bénte'ng 

 „(het fort) viel naar beneden; kokos-palmen en andere, nog sterker geboomten werden, 

 „met wortel en al, uit den grond gesleurd; een gedeelte van den berg Harifa, in de nabijheid 

 „ van Sitoli gelegen , stortte neder in den afgrond ; en uit de spleten , die zich allerwege 

 „in de aardkorst vertoonden, welde een zwartkleurig, schuimend water op. Met gelijke 

 „hevigheid duurden deze verschijnselen 9 minuten lang. Het angstgeschrei der ongelukkige 

 „bewoners, die onder de puinhoopen hunner woningen werden bedolven, verloor zich in 

 „ het gedruisch , dat deze aardschokken deden ontstaan , ja , misschien verloor zich daarin 

 „ook een onderaardsch gedreun, waarvan niemand iets had vernomen. 



„ Hierop volgde eene vrije tusschenpoos , terwijl de schoone nacht door den schitterend- 

 „ sten sterrenhemel werd verlicht ; — weldra echter deden zich nieuwe schokken gevoelen ; 

 „in eene zuidoostelijke rigting naderde uit zee eene vreesselijke baar, die met een donde- 

 „rend gedruisch de vlakke zuidoostkust (oostkust) van het eiland Nias overstroomde en al- 

 „ les , wat zij in haren weg ontmoette , menschen , dieren , huizen , ja , gansche dorpen voor 

 „ zich uitspoelde en , te rekenen van het groote dorp Mego (Oedjoeng Lembaroe), het- 

 „ welk volkomen vernield werd , een uur ver landwaarts in tot aan Goenoeng Sitoli voor- 

 „ waarts drong ; kleine schepen (praoes) welke aldaar in de rivier voor anker lagen , wer- 

 „den 100 , ja 160 schreden ver op het land gezet; de nieuwe pasar, uit houten woningen 

 „ gebouwd , werd vernield en honderden van menschen , die door de nederstortende huizen 

 „ nog niet waren gedood , vonden nu hun graf in de wateren der zee. 



„ Met tusschenpoozen van 2 minuten hielden de schokken aan tot è l /z ure des mor- 

 „gens, op welk tijdstip zich eene sterkere aardschudding deed gevoelen, die 6 minuten 

 „ duurde. Nog gedurende verscheidene dagen werden aardbevingen waargenomen , die echter 

 „ veel ligter waren dan de voorgaanden. 1 ' 



De geheele hoek van Lembaroe werd toen gedeeltelijk in den schoot der zee begraven, 

 gedeeltelijk in verdronken land veranderd. Nog heden heeft de geheele streek een woest 

 en akelig voorkomen en kan men duidelijk de sporen der vernieling nagaan. Van het 

 bosch, dat haar voor de katastrophe met een donkergroen kleed overdekte, bleven alleen de 

 zwaarste boomen overeind, die zich als spookgedaanten ginds en daar met afgeknotte kruin 

 verheffen uit een donkerkleurig, drabbig water, waarvan de oppervlakte met wanordelijk 

 door en boven elkander liggende boomtakken is overdekt. 



