GEREGTELUKE GENEESKUNDE. 11 



lijk daar wonen, of van daglooners, om bij den beambte eene valsche verklaring af te leg- 

 gen; dit moet ook niet ononderzocht blijven. 



Is men een weinig te langzaam bij het in beslag nemen van het werktuig , waarmede de 

 wond is toegebragt, dan kan de familie van den schuldige dit werktuig verbergen of 

 verruilen en aldus twijfelingen bij het onderzoek te weeg brengen; de gevolgen hiervan zijn 

 allergewigtigst. Reeds in den beginne moet men ten spoedigste het werktuig in beslag 

 nemen, ten einde het vergelijkend te onderzoeken met de wond, in lengte, breedte en hoe- 

 grootheid, en op deze wijze een beslissend onderzoek doen zonder vergissing. 



Moet de beambte het lijk onderzoeken , dan zal hij eerst de verwanten , de buren en den buurt- 

 meester laten bekennen, of het lijk wel het ware is; is het lijk reeds oud, opgezwollen en 

 verrot, zoodat het niet goed te herkennen is, dan moet hij eerst vragen, welke kleederen , 

 van welke kleur, van welken vorm het lijk aanhad, welke merken aan het lijk waren , welke 

 moedervlekken en likteekenen, dit duidelijk in de verklaring laten opschrijven en daarna de 

 lijkschouwing houden. 



Bij het onderzoek van de verklaring, moet men opschrijven de plaats, waar het lijk zich 

 bevindt, in welke rigting het ligt, hoe die plaats gelegen is met betrekking tot de vier wind- 

 streken , welke kleederen het lijk aanheeft, en op de plaats zelve moet men dit alles nazien 

 en stuk voor stuk opteekenen in de verklaring; verder of het lijk heeft blaauwe plekken, 

 likteekenen van den naaldensteek, vlekken van moxapokken, maielen enz., of er tijdens het 

 leven ook eenig ligchaamsdeel ontbrak of gebroken was, of de persoon was gebocheld, of had 

 congenitale contractie van de vingers, of hij kreupel of kaalhoofdig was, of er blaauwe, don- 

 kerroode, zwarte of ligtroode moedervlekken waren, of er vleeschgez wellen, talipes of 

 andere gebreken waren ; en zal men dit alles tijdens het onderzoek van de verklaring dui- 

 delijk afroepen en aanteekenen, om te dienen bij het onderzoek van het lijk. 



Is er een lijk van iemand, wiens naam en voornaam onbekend zijn , en later komt een bloed- 

 verwant eene aanklagt doen, dan moet men de verklaring onderzoeken en met het lijk ver- 

 gelijken. Bij het onderzoek van eene verklaring over den dood van een soldaat , vaneenen 

 gevangene of van iemand, die geene verwanten heeft, moet men nog des te meer zorg- 

 vuldig onderzoek doen en mag men niet in het minst er los overheen loopen. Veelal zenden 

 de hoogere beambten gedurig brieven , om de ondergeschikte beamten te gelasten een onder- 

 zoek te doen, dit is niet om te zien of de verklaringen overeenstemmen, maar omdat zij 

 vreezen , dat er onregt gepleegd worde, en zij dit onregt willen herstellen. 



Als een beambte, belast met het onderzoek, niet den doodslag als eene allergewigtigste zaak 

 beschouwd; of zoo hij bevreesd is zich de haat op den hals te halen van den beambte, die 

 te voren het onderzoek gedaan heeft, en hij daarom met hem niet durft verschillen in het 

 verslag; of zoo hij de aanklagers vreest, die rijk en magtig zijn, en die den aangeklaagde niet 

 willen vrijlaten; of zoo hij afgaat op den geest van het schrijven van den hoogen ambtenaar , 

 en hem gehoorzaamt of niet gehoorzaamt (d. i. dat de hoogere beambte hem onder bedekte 



