12 GEREGTELIJKE GENEESKUNDE. 



termen gelast onregt te doen); of als hij afschrijft de uitspraak over eene zaak, die alreeds 

 is afgeloopen , en dienvolgens de tegenwoordige zaak behandeld; als hij het minste onregt pleegt , 

 zal hij zwaarder gestraft worden dan de ambtenaar, die vroeger het onderzoek deed. 



Is een beambte aldus gelast eene zoo gewigtige zaak als doodslag te onderzoeken, dan 

 moet hij, zonder vooroordeelen , naar waarheid zorgvuldig onderzoek doen. Doen beambten 

 te zamen een onderzoek over ééne zaak, dan moeten zij bepaald vaststellen, of de zaak 

 waar of onwaar was, doen zij te zamen een onderzoek over éénen persoon, dan han^t 

 daaraan het leven of de dood van dien persoon ; daarbij mogen zij niet in het minst bij- 

 ©osmerken hebben. 



Doodelijke, zware wonden zijn wonden op plaatsen des ligchaams, waardoor het leven 

 in gevaar wordt gebragt en waaraan de gewonde sterft, hetzij dadelijk, hetzij binnen drie 

 dagen. 



Zoo de aanklager en de getuigen bepaald opgeven met welk werktuig en op welke plaats 

 des ligchaams de persoon geslagen is, dan moet de beambte slechts de wonden onderzoe- 

 ken op die plaats des ligchaams, ten einde te vermijden, dat het lijk om en omgekeerd 

 ■worde en ook om te vermijden dat den levende (aangeklaagde) onregt worde aangedaan. 



De menschen van hunne geboorte af tot aan hunnen ouderdom zullen somtijds vallen en 

 y.lch bezeeren , of een gezwel krijgen en daarop geslagen worden , of, zware lasten dragende , 

 tegen een hard voorwerp stooten , zoodat aldaar het bloed niet voortstroomt. ]s nu zulk eene 

 wond versch en gering en reikt zij tot op het been, dan is het been op die plaats ligtrood; 

 is de wond oud dan is er niets meer te zien. Is de wond zwaar en oud en reikt zij tot 

 op het been, dan is het been blaauw , welke kleur niet verdwijnt. 



Dikwijls zeggen de aanklager en de- getuigen , dat een persoon doodgeslagen is door eenen 

 slag achter het oor, en nu het geheele ligchaam onderzoekende, vindt men op vele plaatsen 

 likteekenen van wonden. De hoogere beambten maken de aanmerking, dat de wonden niet 

 overeenstemmen (in de aanklagt en in de lijkschouwing) , dan voegt de beambte belast met 

 het onderzoek, ten einde in het verslag overeen te stemmen, er bij dat de gewonde gesla- 

 gen was. 



Een lijk heeft aan de regter- en aan de linkerzijde likteekenen van wonden, die in hoe- 

 grootheid en kleur niet het minst van elkander verschillen; zegt men nu, het zijn wonden 

 door slaan voortgebragt , hoe zal dan één persoon, in beide handen een zelfde werktuig hou- 

 derde, tijdens hij de slagen toebragt, juist dezelfde graad van verwonding hebben toegebragt? 

 's avonds na eene drinkpartij hebben personen zamen gevochten , nu bepaald te zeggen dat 

 een zekere persoon op eene zekere plaats bepaald geslagen heeft, terwijl de vechtende per- 

 sonen zelfs niet eens kunnen weten, waar zij geslagen hebben en zich niet herinneren het 

 aantal slagen, hoe zullen dan andere menschen eene getuigenis er van kunnen afleggen? 

 in vechtpartijen moet alleen gestraft worden de aanleidende oorzaak tot de vechtpartij. 

 Bij het onderzoek van wonden moet men voornamelijk onderzoeken de wond, die de aan- 



