18 GEREGTELIJKE GENEESKUNDE. 



het te vreezen is, dat de omtrek of de grenzen van de wonden niet duidelijk te zien zijn 

 en men dan deze stoffen op de wonden legt; ook moet men medebrengen een aarden mor- 

 tier en stamper. 



Bij het onderzoek van een lijk mag men niet ontwijken den stank van het lijk en vooral 

 mag men niet aan de lijkschouwers en anderen gelasten om de sehaamdeelen van het lijk 

 bedekt te houden, daar hierdoor vele vergissingen kunnen ontstaan. 



Heeft men alreeds ontdekt de plaats van de doodelijke wond, dan mag men de betrek- 

 kingen van het lijk, den moordenaar en zijne betrekkingen laten binnenkomen om de wond 

 te zien; vooral moet men niet toestaan, dat zij digt bij het lijk komen, daar het te vreezen 

 is, dat zij het lijk zullen schenden. Onderzoekende het voorgedeelte des ligchaams, begint 

 men met het hoofd en meet de lengte van het haar, om te zien of het al of niet was uit- 

 getrokken, of met eene schaar of met een mes was afgeknipt; men make dan het haar los, 

 om de kruin van het hoofd te onderzoeken , en de fontanellen , of daar iets bijzonders aan te 

 zien is, b. v. gebrand, of wel dat er een spijker ingedreven is, of andere middelen ter verwon- 

 ding; iets ter regterzijde en ter linkerzijde van de kruin, het voorhoofd, de voorhoofd- uitsteekselen 

 en de beide slapen, of daar iets bijzonders aan te zien is, b. v. wonden met eenig voorwerp gestooten 

 of wel die zich zelve gestooten hebben, of met een puntig voorwerp gestoken ; de beide wenk- 

 braauwen, iets boven de wenkbraauwen , de oogleden, de oogen (of die geopend of gesloten 

 zijn, zijn zij gesloten dan moet men ze openen om te zien of zij ongeschonden zijn) , of daar 

 iets bijzonders aan te zien is of niet: verder de aanhechtingen tusschen de beide kaken of 

 daar likteekenen zijn van verwondingen met de handpalm ; verder of de wangen al of niet 

 gebrandmerkt zijn; of er middelen zijn aangewend om de brandmerken uit te wisschen; in 

 dit geval neme men eene bamboenaald en wrijve daarmede over de plaats van het likteeken, 

 dan wordt dit zigtbaar; verder de ooren , de rand van het oor , de oorlellen , of daarin gebeten 

 is, met de hand gekrabt of met een mes gesneden; de oorholten , of daarin gestoken is; 

 den neus en de neusgaten, het midden van de bovenlip, de lippen, of die geopend of geslo- 

 ten zijn, de tanden, of die al of niet voltallig zijn, de tong, of die uitsteekt of niet, de kin , 

 onderkin, of hieraan iets buitengewoons te zien is of niet. Men steekt eene zilveren naald 

 in de keel, haalt de naald er weder uit en ziet of zij zwart gekleurd is of niet , en van bui- 

 ten ziet men na of de strot al of niet doodelijk verwond is, en ziet of menden strot indruk- 

 ken kan of niet; verder onderzoekt men de aanhechting van het sleutelbeen, de bovenrand 

 van het borstbeen (manubrium), de schouders, de armholten, de opperarm, de elleboogholte 

 het handgewricht, de handpalmen, de vingers, de randen van de nagels; deze plaatsen al- 

 hoewel niet doodelijk, toch als het been gebroken is of er is onder de nagels gestoken , dan 

 kunnen zulke verborgen wonden, zoo de geneeskundige behandeling zonder goed gevolg blijft, 

 dood ten gevolge hebben, en men zie dus na of er iets bijzonders aan te zien is of niet. 

 Verder onderzoeke men het borstbeen, de tepels, het zwaardvormig kraakbeen van het 

 borstbeen, den buik, de ware ribben (niet doodelijke plaats), de valsche ribben (doodelijke plaats], 



