34 GEREGTELIJKE GENEESKUNDE. 



hebben reten, de kleine hebben gaatjes; men wacht nu tot dat de olie uit de beenderen 

 loopt, en vege de beenderen alsdan droog af en bekijke ze op eene heldere plaats; zijn er 

 breuken, dan blijft de olie daarin staan en loopt niet verder af; blijft de olie nergens terug , 

 dan zijn er geene breuken. 



Eene andere manier is dat men dikken, goeden inkt over cle beenderen smeert, en als de 

 inkt is opgedroogd, de inkt wegwascht; zijn er breuken, dan dringt de inkt bepaald daar 

 binnen, zijn er geene breuken, dan dringt de inkt niet binnen. 



Eene andere manier is dat men met nieuwe katoen (kapok) zachtjens wrijft over de been- 

 deren; komt men op eene gebroken plaats, dan blijven er bepaald katoenvezelen aanhan- 

 gen; men onderzoeke nu of de beensplinters op de gebroken plaats naar binnen of naar bui- 

 ten staan. Is het been gebroken door er tegen te slaan, dan zijn de splinters naar bin- 

 nen; zijn de splinters naar buiten, dan is dit niet door slaan veroorzaakt. 



Als er eenige andere verwonding aan den schedel is, dan is het been bepaald blaauw, 

 en op de gebroken plaats is er verhard bloed. Bij het onderzoek der beenderen moet men 

 zorgvuldig nazien of er blaauwe of roodzwarte plekken op het been zijn; zijn de plekken 

 lang, dan zijn zij veroorzaakt door eenig werktuig; zijn zij rond, dan zijn zij veroorzaakt 

 door vuistslagen; zijn zij groot, dan zijn zij veroorzaakt door slagen; zijn zij klein, dan 

 door schoppen met de punt van den voet. 



Als het bovengemelde alles is afgeloopen , dan zullen de lijkschouwers de beenderen af- 

 roepen volgens de vier rigtingen (naar boven, naar beneden, regts en links) , namelijk het 

 geraamte met het gelaat naar boven gekeerd , beginnen zij met den schedel en roepen eerst 

 af de kruin van het hoofd, de fontanellen, de neusbeenderen , den strot , de mondbeenderen , 

 of deze volledig zijn of niet, de oogkassen, de voorhoofds-uitsteekselen , de slapen, ooren 

 en kaken, of deze volledig zijn of niet; de schouders, cle ribben en borstbeenderen, of deze 

 volledig zijn. Verder den linker-arm en het gewricht, de hand en het kleine beentje ter 

 zijde van de hand bij het gewricht, cf deze volledig zijn, cle linker-ribben , de linker-dij , 

 de linker-bil, de linker-vreef, het kleine beentje aan het voetgewricht, den linker-hiel, de 

 linker-voetpalm (zool), of deze allen volledig zijn, en zij doen evenzoo ter regterzijde des 

 ligchaams. 



Nu keeren zij het lijk om en beginnen met af te roepen het achterhoofdsbeen , de atlas, 

 wervelkolom, tot aan het koekkoeksbeen , of deze volledig zijn. 



Als men het geraamte heeft nagezien , dan merkt men de deelen van af den schedel 

 verder de schouders, de ribben, armen, handen, beenen , voeten, en schrijft daarbij wat 

 regtsch , wat linksch is, cle 24 ribben te onderscheiden in twaalf regter- en twaalf linker- 

 ribben; de regter- en linkerribben moet men ieder in de volgorde van eerste, tweede, enz. 

 schikken en merken; verderde 24 ruggewervelen van af den eersten, tweeden , enz. tot aan 

 het koekkoeksbeen, en merkt dezen, zoomede de borstbeenderen; alzco kan men het ge- 

 raamte gemakkelijk aaneeiileggen. 



