TWEEDE DEEL. 



HOOFDSTUK I. 



Boodslaan. 



Is iemand door een ander doodgeslagen , dan zijn de mond en de oogen van het lijk 

 open, het haar is in wanorde, de kleederen zitten niet behoorlijk aan 't lijf, de beide han- 

 den zijn niet toegeknepen ; soms is de broek bezoedeld met urine. 



Op de plaats, waar geslagen is, hebben de huid en de onderhuid elkander losgelaten : voelt 

 men de plaats met de hand, dan geeft dit geluid, giet men er kokenden azijn op, dan kan 

 men de likteekenen van de wond zien; men moet de grootte van de wond nazien, en na- 

 meten hoeveel duim en hoeveel strepen, alsook nazien op hoeveel plaatsen er doodelijke 

 wonden zijn ; maar slechts eene plaats aanwijzen , waar de zwaarste wond is , en dit bepaald 

 opgeven als eene teedere plaats, waar de zware verwonding is toegebragt , die dood ten ge- 

 volge had. 



De verwonde, hetzij binnen den tijd voor degenezing bepaald of na dien tijd stervende, 

 is of gestorven daar de genezing niet slaagde, of omdat de verwonde bij ongeluk koudo 

 heeft gevat en gestorven is; in dit laatste geval is het gelaat geel. 



HOOFDSTUK II. 



Met handen , voeten of met andere voorwerpen verwonden. 

 Is bloed zigtbaar, dan is dit eene verwonding. ^<Yi\t noch handen , noch voeten zijn, zijn 

 andere voorwerpen; dus wapenen, waarvan men niet de scherpe kant gebruikt, zijn ook an- 

 dere voorwerpen. f 



