42 GEREGTELUKE GENEESKUNDE. 



weg, wascht de wonden met water, en de likteekenen zullen voor den dag komen. 



Met de palm van de hand slaan op eene gevaarlijke plaats zal , alhoewel het geen dood ten 

 gevolge hebbe, toch onder de rubriek met de vuist slaan behooren. Op de geslagen plaats 

 zijn bepaald de sporen van vingers, van boven verdeeld, beneden zamen loopende , even 

 als de palm van de hand. De slagen zijn alleen op 't gelaat en niet lager. - 



Is iemand met een jagtgeweer verwond, dan kan het gat van de wond onderzocht wor- 

 den; reikt de wond tot op het been, dan kan men dit na den dood ook onderzoeken , maar 

 is het schot in den buik, eene plaats waar geene beenderen zijn, en die (bij" verrotting) in- 

 eenzakt, dan is er, na langen tijd, het lijk verrot zijnde, geen spoor dat men onderzoe- 

 ken kan; maar dan moet men al de rottende stoffen uit de doodkist nemen en dit alles was- 

 schen; is er eene verwonding met een jagtgeweer gepleegd dan zijn er bepaald kogels ; daar 

 het te vreezen is dat de betrekkingen van den gedoode , of wel dat de lijkschouwers ko- 

 gels bij zich hebben en deze heimelijk bij 't lijk gooijen, met het doel om iemand te bena- 

 deelen, zal men zorgvuldig hiertegen moeten waken. 



HOOFDSTUK III. 



Mei houten of ijzeren voorwerpen of mei tigcliels of sleenen verwonden. 



Wat aangaat het onderzoek van de wonden op de beenderen, zoo zij overdwars en lang 

 zijn, dan zijn het wonden met houten voorwerpen toegebragt; zijn zij rond en niet scherp 

 begrensd of puntig en driehoekig, dan zijn het wonden met tigchels of steenen toegebragt; 

 zijn zij vierkant en eenigzins langwerpig smal en eenigzins kort, rond en groot, rond en 

 lang enz. en is het been gebroken, en is er een diepe roode ring tot aan het been, of door- 

 gedrongen tot aan de binnen- en buitenkant van het been, en is het been diep oranjerood, 

 eenigzins bloedrood, donkerrood of blaauwzwart, dan is het zonder twijfel eene wond met 

 een ijzeren werktuig. IJzeren werktuigen zijn: de ijzeren voet (eene steng met handvat) , de 

 priesterbel (eene ijzeren stang, twee a drie voet lang), de krabber (eene ijzeren stang met 

 twee haken), de staartster (een ijzeren bal aan eenen ijzeren ketting) en dergelijken ; de grootte 

 en breedte van de wonden zijn verschillend, maar raakt eenig ijzeren werktuig het ligchaam , 

 dan dringt de slag ook bepaald door tot binnen in het been ; de wonden zijn zeer zwaar en 

 niet zooals de wonden met houten voorwerpen, de vuist of den voet, die slechts tot aan het 

 been doordringen en niet verder. 



Ook heeft men gezegd dat, als de breuk van het been is effen en niet scherp begrensd, 

 oranjerood, eenigzins scharlakenrood gekleurd, dan is het eene wond met een houten voor- 



