52 GEREGTELIJKE GENEESKUNDE. 



Snijdt iemand zich den hals af uit vrees voor straf, of daar hem geweld wordt aangedaan 

 en hij niet verhelpen kan zich om 't leven te brengen , dan zijn de oogen en de mond ge- 

 sloten en ziet het lijk er uit , alsof het den natuurlijken dood gestorven was , en alsof hij 

 begeerig was door den dood de straf te ontwijken. Ik acht dat dit de ware aard van de 

 zaak is (eene verdeeling op ondervinding steunende). Ook moet men onderzoeken of de persoon 

 bij zijn leven sterk of zwak was, jong, op gemiddelden of op gevorderden leeftijd, en dit 

 onderscheiden. 



Bij zelfmoord door hals afsnijden is, ingeval de persoon het mes in de regterhand hou- 

 dende zich den hals afsnijdt , de regterarm slap ; een of twee dagen na den dood kan de 

 arm gebogen worden ; de linkerhand is stijf uitgestrekt , en kan niet gebogen worden. 



Houdt hij het mes in de linkerhand en snijdt zich den hals af, dan is dit ook alzoo (de 

 linkerarm kan gebogen worden, de regterarm is stijf). Is iemand door een ander ver worgd , 

 dan zijn regter- en linkerarm beiden stijf en kunnen niet gebogen worden. Als iemand met 

 een mes zich de hand of de vingers afhakt, dan is het vel op de snede gelijk; worden de 

 stukken onmiddelijk aan een gelegd, en de snede met medicijnen bedekt en hierom een ver- 

 band, dan kan de hak niet onmiddelijk dood ten gevolge hebben, en volgt de dood alleen , 

 zoo de geneeskundige behandeling zonder goed gevolg blijft. Het vel op de snede zal dan 

 omgekruld zijn naar binnen toe. Is de verwonding geschiedt na den dood, dan is het vel 

 niet naar binnen toe omgekruld. 



Die zich de vingers afbijt, heeft eenen luchtstroom tusschen de tanden, deze luchtstroom 

 dringt in de wond die gebeten is, en dit heeft gewoonlijk dood ten gevolge. 



De gebeten plaats is geheel rond en het been is gebroken, er loopt bepaald etter uit 

 de wond, het velen het vleesch zijn bepaald verrot, daarom blijft de geneeskundige behan- 

 deling gewoonlijk zonder gunstig gevolg en de dood volgt. De wond vertoont de indruk- 

 ken van de tanden , en het vel en vleesch zijn niet vlak. 



HOOFDSTUK VIL 



Zich verhangen. 



Bij het onderzoek van het lijk van iemand, die zich verhangen heeft, moet men eerst vra- 

 gen, waar de plaats is, welke de straat of steeg, ten huize van wien , wie het gezien heb- 

 ben, welk voorwerp (koord, band of doek) de gehangene en op welke plaats had vast ge- 

 maakt, of hij zich met eene gewone lis of met eenen dubbelen knoop heeft opgehangen. 

 Verder onderzoeke men , of de kleederen , die de gehangene aanheeft , oud of nieuw zijn , 



