GEREGTELIJKE GENEESKUNDE. 53 



meet men de rigting van het lijk naar de vier windstreken, en ziet men in welke rigting het 

 gelaat is, in welke rigting de rug is, op welk voorwerp de gehangene gestaan heeft, en 

 meet men den afstand tusschen de plaats, waar het koord is vastgemaakt, tot aan den hals 

 van het lijk , ook meet men den afstand van de voeten tot aan den grond. Alhoewel de 

 plaats, waar iemand zich opgehangen heeft, laag is, toch moet men de plaats meten, waar 

 het koord is vastgemaakt, tot aan de voeten van het lijk; men neme het lijk in tegenwoor- 

 digheid van andere personen af, en clrage het naar eene binnenplaats (open-lucht), maakt dan 

 de lis of den knoop los, meet hoe lang het touw is, meet den krans van het touw om den 

 hals, meet of de krans regt doorreikt tot aan het oor en daar naar de hooo-te gaat. of wel 

 tot aan den atlas en daar naar de hoogte gaat; of de krans breed of smal is, dwars of in 

 de lengte loopt, lang of kort is, en daarna zal men het lijk volgens den regel onderzoeken. 



Bij het onderzoek van het lijk van iemand , die zich verhangen heeft , moet men eerst den 

 berigtgever vragen , wie de gehangene is , of de tijd , dat anderen het zagen , was in de 

 vroegte of laat in den middag, of hij al of niet losgemaakt en geholpen is; ook moet men 

 opteekenen den tijd, waarop de aangifte geschied is; zoo anderen het lijk herkennen , moet men 

 hun vragen hoe oud de gehangene is, welk bedrijf of ambt hij uitoefende, welke personen 

 er in huis waren, om welke reden hij zich in huis verhangen heeft; zoo de persoon een 

 slaaf of eene slavin is, dan moet men den eigendomsbrief (verkoopbrief) opvragen, en op 

 dien brief nazien of de persoon verwanten heeft of niet, zoo ook den leeftijd, en daarna zal 

 men naar de plaats gaan, waar de ophanging geschied is. — Zoo de persoon alreeds losge- 

 maakt was om geholpen te worden, dan moet men vragen, wanneer hij losgemaakt is, en 

 of te dier tijd de ademhaling en de pols nog voortgingen of niet, en hoe lang, nadat de 

 persoon was losgemaakt , hij gestorven is; dit alles moet men zorgvuldig onderzoeken. — Men 

 meet de hoogte van de zoldering (de balken). — De beide beenen van het lijk hangen in de 

 lucht, de tong hangt uit den mond, de krans om den hals is niet rondom den geheelen hals, 

 dit is het herkenningsmiddel (onderzoek) voor zelfophanging tijdens het leven ( # ) , en is ge- 

 heel verschillend van met geweld geworgd zijn door anderen. 



Onderzoekt men het lijk van eenen gehangene, clat nog hangt, dan moet men eerst 

 nazien of de afstand tusschen de voeten ,en den grond hoog of laag is, en zien of de plaats, 

 waar het koord vastgemaakt is, het lijk kan dragen of niet; of wel of de voeten niet inde 

 lucht hangen, en dan nazien de plaats, waar de voeten op rusten, welk touw er om den 

 hals is en hoe groot de krans is, alsook hoe dik of hoe dun hij is, en daarna het lijk af- 

 nemen en onderzoeken. 



Is het lijk al reeds afgenomen, dan moet men vragen of er al of niet koord of band om 

 den hals is, of dat het ter zijde van het lijk ligt, of dat het nog is ter plaatse, waar de 

 persoon gehangen is, en moet men dit koord of band met den krans om den hals verge- 



(*) Tijdens het leven, ia tegenstelling van na den dood door anderen opgehangen worden. 



