54 GEREGTELIJKE GENEESKUNDE. 



lijken, en zien of dit al of niet overeenstemt of verschilt. Als het regenachtig weder is, 

 dan moet men nazien welke soort van schoenen of laarzen de gehangene aanhad , en of er 

 op de plaats, waar hij gestaan heeft, afdrukken van de voeten zijn of niet." 



Het lijk van iemand die zich verhangen heeft is als volgt: 



Beide oogen gesloten, lippen zwart en omgekruld, tanden zigtbaar; heeft iemand zich aan 

 het bovengedeelte van den strot verhangen , dan is de mond gesloten , de handen zijn op el- 

 kander geklemd, de tong is tegen de tanden aan, maar steekt niet uit; volgens sommigen steekt 

 de tong een weinig uit tusschen de tanden. Heeft iemand zich verhangen aan het beneden- 

 gedeelte van den strot, dan is de mond open; de punt van de tong steekt 2 a 3 strepen 

 uit tusschen de tanden; het gelaat is donkerrood; aan de hoeken van den mond en op de 

 borst is er speeksel; de handen zijn gesloten met den duim binnen de vier vingers; de 

 punten van den voet steken regt uit naar beneden; op de beide dijen zijn roode plekken 

 evenals plekken van moxa's; de onderbuik is geheel blaauw-zwart ; de faeces en de urine 

 komen van zelf voor den dag, aan den anus zijn een paar bloedvlekken; de krans om den 

 hals is roodblaauw of wel zwart-modderkleurig , regt door tot achter de ooren of tot bij den 

 atlas, in lengte negen duim of meer, tot over één voet. 



Als de voeten van iemand, die zich verhangt, in de lucht hangen, dan heeft hij beneden 

 den hals eenen diepen krans; als de voeten ergens op rusten dan is de krans niet diep. 



Bij dikke menschen is de krans diep, bij magere menschen niet; is het touw stijf gedraaid 

 en dun, dan is de kring diep; is het touw los gedraaid en dik, dan is de kring niet diep; 

 bij verhangen aan een doek of iets dergelijks is de kring onduidelijk en niet scherp be- 

 grensd. Onverschillig of men zich ophangt hoog of laag, aan den hemel van het ledikant 

 of in het ruim van een schip, in elk geval kan dood volgen, maar dan hangt het lijk 

 schuins, het hoofd op zijde en het ligchaam ligt ter neder (*), de krans is schuins en reikt 

 niet tot aan het achterhoofd en den atlas. 



Bij het zich verhangen legt men of een knoop of eene lis met een knoop of een bier- 

 knoop of een dubbelen slag en dan een knoop; men onderzoeke op welk voorwerp de 

 gehangene gestaan heeft om het hoofd in den strop te steken ; zoo de lis of de vaste knoop 

 zoo groot is dat het hoofd er in kan gestoken worden , dan heeft er zelfophanging plaats gehad. 

 Bij eenen bierknoop of bij eene lis met dubbelen knoop kan dit dood ten gevolge heb- 

 ben, al komen de voeten aan den grond of al knielt de persoon; bij eene lis met eenen 

 knoop kan dit, zoo de persoon met de voeten in de lucht hangt, dood ten gevolge hebben; 

 raakt de punt van den voet eenigzints op den grond, dan volgt de dood niet. Eene lis is 

 dat eerst het touw of de band om den hals gedaan wordt, en daarna met de hand het touw 

 vastgebonden wordt aan eene hooge plaats; men moet eerst nazien of aan die hooge plaats 



(*) Ligt ter neder ; aldus de tekst en dit beteeken t dat er niet genoeg ruimte is voor het lijk om regt naar 

 beneden te hangen, dus ligt het gedeeltelijk ter neder. 



