70 GEREGTELIJKE GENEESKUNDE. 



en verwonden; zoo ook als dood veroorzaakt is door in 't water te vallen, dan is de dood 

 toch toe te schrijven aan andere oorzaken , alhoewel er verwondingen zijn toegebragt. 



Ook gebeurt het dat personen zamen vechten , daarna uiteengaan en van eene hoogte af- 

 vallen en sterven; in dit geval moet men de hoogte bepalen van de plaats, waarvan de per- 

 soon gevallen is, en onderzoeken of de wond is veroorzaakt door vallen op eene gevaarlijke 

 plaats; en. men moet de personen ondervragen, die van het vechten en van het uiteengaan 

 zijn getuigen geweest. 



Is iemand in eene vechtpartij doodgeslagen , dan gebeurt het dat er over het geheele lig- 

 chaam geene wond te zien is; dit is ingeval de geslagen persoon eene oude ziekte had , of 

 wel voor dat hij geslagen werd zich dronken gedronken heeft, en er tijdens de vechtpartij 

 eenige belemmering in de ademhaling plaats had , ten gevolge waarvan hij stierf; in zulke 

 gevallen zijn de ballen opgetrokken en onzigtbaar ; men neme warmen azijn, doope daarin 

 de kleederen of eenige katoen , dat men op die plaats legt en daar eenigen tijd op laat lig- 

 gen (lett. gedurende den tijd voor een maaltijd); daarna gelast men de lijkschouwers met 

 de hand op den onderbuik te drukken, als wanneer de ballen voor den dag komen; daarna 

 onderzoeke men de gevaarlijke plaatsen des ligchaams. 



Als bejaarde of zwakke lieden met anderen vechten en onmiddelijk sterven , zonder dat 

 ergens eene wond is, dan moet men de ballen nazien; veelal is er één bal opgetrokken; 

 drukt men met de hand op den buik dan zijn zij beiden te zien. Onderzoekt men een lijk , 

 dat nergens eenige wond heeft en er niet uitziet als van een ziek mensch , en waarbij moeije- 

 lijk de oorzaak van den dood te bepalen is, dan is het te vreezen, dat eenig scherp werk- 

 tuig of een spijker in het fontanel-been of in de hersens gedreven is; men bevele dus de 

 verwanten van het lijk en de getuigen om eene volledige aanklagt te doen , en daarna 

 scbere men het haar van het lijk en onderzoeke het hoofd. Bij het lijk van iemand, die 

 mishandeld en gestorven is, onderzoeke men de binnenzijde van de tanden, tong, ooren, neus, 

 men zie ook de nagels der toonen en der vingers na, of in een van deze ligchaamsdeelen 

 ook een puntig ligchaam gestoken is. 



Bij het onderzoek van een lijk moet men bepaald aanwijzen of de persoon geslagen is en 

 daarna zich vergiftigd heeft, of wel geslagen is en daarna zich verworgd heeft, of welge- 

 slagen is en daarna in 't water gesprongen en verdronken is; dit moet men ten duide- 

 lijkste onderzoeken. • 



Is er, nadat iemand is doodgeslagen, vergift in den mond gebragt en er wordt valschelijk 

 verklaard , dat de persoon zich vergiftigd heeft , of wel is er na den dood een touw om den 

 hals geslagen en wordt er valschelijk verklaard, dat de persoon zich bij zijn leven verworgd 

 heeft, of wel is het lijk in 't water gegooid en wordt er valschelijk opgegeven, dat de per- 

 soon zich verdronken heeft, dan zijn de gevolgen van de minste vergissing van het hoogste 

 belang; men moet dus naauwkeurig opteekenen de wonden van het lijk; als er inderdaad 

 geene wonden op doodelijke plaatsen zijn, dan zijn er toereikende bewijzen en verschijnse- 



