GEREGTELIJKE GENEESKUNDE. 79 



Als iemand vooruitloopt en een rijtuig hem achterop komt en hem overrijdt, dan zijnde 

 wonden evenzoo slechts op het achtergedeelte des ligchaams. 



Is iemand dooi: het onweder gedood, dan heeft het lijk eene geele kleur, evenals ot' 

 het verzengd was, of wel eene zwarte kleur, en is niet stijf ; heide handen zijn open , zoo ook 

 de mond; de oogleden zijn verdwenen; achter het oor en aan den atlas is de kleur geel, 

 als van vleesch dat gezengd is; de haren zijn los; op de plaats, waar de bliksem geraakt 

 heeft, is het vel en het vleesch hard en gekrompen; de kleederen van het lijk zijn verbrand 

 of niet verbrand; de likteekenen der wonden zijn veelal op den schedel en het achterhoofd ; 

 de naad van het achterhoofdsbeen is veelal opengespleten. Als de bliksem de haren aan de 

 slapen treft, dan is er soms van boven naar beneden eene blaar ter grootte van eene hand- 

 palm; het vleesch onder dit vel is niet beschadigd; aan het borstbeen, den hals, den rug 

 en de armen zijn somtijds strepen als van zegelkarakters. 



liet onweder werkt op twee wijzen: of door vrees inboezemen of door slaan; personen, 

 die sterven door van den donder te schrikken, hebben geene wonden, personen, door den 

 bliksem geraakt, hebben wonden. 

 Aanmerking : 



„Iemand in Hing-jang was door den bliksem doodgeslagen; over het geheele ligchaam 

 „waren geene likteekenen van wonden, behalve aan de groote toon van den linker voet, 

 „waar een gat was als van eenen naaldensteek; dit gat reikte van daar tot aan de knieën 

 „de kleur van het vel op die plaats was geel als gezengd, zonder dat er strepen waren als 

 „van zegelkarakters. " 



Is iemand door een tijger gebeten en gedood, dan is de kleur van het lijk geel, de mond 

 en de oogen zijn veelal open, beide handen zijn toegeknepen, het hoofdhaar is in de war, 

 de drekstoffen zijn ontlast, de verwonde plaatsen zijn meestal niet regelmatig en effen , ener 

 zijn likteekenen van de tanden en van het lekken met de tong. Als een tijger iemand 1 

 bijt hij veelal in het hoofd en in den hals; op liet ligchaam zijn likteekenen van klaauwen 

 en van scheuren, of er is een diep gat op de verwonde plaats of wel de beenderen zijn te 

 zien. Op de borsten en dijen zijn wonden. Op de plaats, waar de tijger den persoon aan- 

 viel , zijn bepaald sporen van tijgerklaauwen op den grond. Men gelaste een teekenaar deze 

 sporen af te teekenen, en roepe het dorpshoofd en de buren van de plaats, waar de per- 

 soon gebeten is, op, om getuigenis af te leggen. 

 Aanmerking : 



„In het-beain der maand bijt een tijger veelal in het hoofd en den hals; in het midden 

 „der maand bijt hij in den rug en in den buik, op het einde der maand in de beide voeten. 

 „Katten, die muizen bijten, doen desgelijks. 11 



Is iemand door eenen dollen hond gebeten, dan zijn er bepaald sporen van de ^ond , de 

 buik is opgezwollen en hard, het mannelijk lid is in erectie; als het vergift begint te \v»r- 

 ken is de lijder als door koude bevangen, hij is zeer bevreesd voor de koude en blaft als 



