GEREGTELiJKE GENEESKUNDE. SL 



In de provinciën Canton en Tokiën zijn eene menigte verpestende dampen; als menschen 

 ten gevolge van deze verpestende dampen ziek worden, dan moet men gelasten, onmiddelijk 

 met eene potscherf ^ene snede te maken op het voorhoofd, aan de wenkbraauwen of aan 

 de armen; zoodra e% een pint bloed is uitgeloopen is de ziekte genezen. Bij eene ligte 

 graad van deze ziekle is het bloed rood en overvloedig; bij eene zwaardere graad is het, 

 bloed donkerrood en niet overvloedig. Als het bloed zeer donkerrood is en in geringe 

 hoeveelheid, dan is de ziekte het hevigst en is het maar een gelukkig toeval zoo genezing 

 volgt. De menschen op die plaatsen (Canton en Tokiën) wenschen elkander geluk als er 

 bloed voor den dag komt, maar als er geen of slechts zeer weinig bloed is en dit moeije- 

 lijk uit de snede loopt, dan wéten zij dat er geene genezing volgen zal. 



Na den dood is het gelaat veelal donkerblaauw of donkerrood, de nagels van vingers en 

 toonen desgelijks. 



Personen, aan longontsteking, darmontsteking, enz. lijdende, zullen , voordat de dood volgt , 

 zwarte stoffen braken, of hunne drekstoffen zullen met zwart bloed gemengd zijn, het rec- 

 tum hangt geheel of gedeeltelijk uit ; deze verschijnselen mag men niet verwarren met 

 vergiftiging. 



Er komen ook niet weinige gevallen voor van dood , veroorzaakt door het bij vergis- 

 sing eten van dingen, die dagelijks gegeten worden, maar wier geaardheid met elkander in 

 strijd is; zoo mag men b. v. versche wijn niet gebruiken met honig, de riviervisch Tang 

 (Morrison's woordenboek no. 11360) met roet, dat uit den schoorsteen gevallen is, daar 

 dit al spoedig dood ten gevolge zou hebben, en twijfel verwekken of er niet vergiftiging 

 heeft plaats gehad; iets wat eene groote vergissing zou wezen. 



In Yunnan, Canton en andere zuidelijke provinciën is dood, ten gevolge van ver- 

 pestende dampen, tamelijk veelvuldig; de lijken zijn niet geheel blaauw, donkerrood of 

 zwart, maar de gelaatskleur is soms ligtrood , de lippen donkerrood, buik, borst en 

 keel o-ezwollen, nagels van vingers en toonen blaauwzwart, soms komt er bloed uit 

 mond, neus, oogen en ooren , en uit het groot en klein gemak; als men de been- 

 deren van het lijk onderzoekt, dan zijn deze veelal met blaauwe plekken. 



Als vergift van buiten is ingevoerd en niet door het te eten of te drinken , b. v. het ver- 

 gift van slangen enz., dan zijn er op de huid van den vergiftigde tandenbeten ; als iemand 

 door eenen dollen hond gebeten is en gestorven, nadat de wond is opgedroogd, dan zijn 

 er toch tandenbeten te zien. Men kan van beten slechts onderscheiden de grootte; de plaats, 

 waar gebeten is, is blaauwzwart en opgezwollen. 



Is het lijk van eenen vergiftigde alreeds verrot en worden de beenderen onderzocht, 

 dan zijn deze zwartachtig; het borstbeen, de tandkassen en de toppen der vingers zijn 

 blaauw. 



11 



