84 GEREGTELIJKE GENEESKUNDE. 



drijven en zal het vergift niet te herkennen zijn. Steekt men de naald in den anus, dan 

 zal men juist eene tegengestelde manier moeten volgen van die, welke men volgt als men 

 de naald in de keel steekt. 



Als iemand , na vergift genomen te hebben , andere dingen eet en alles in de darmen ge- 

 raakt is, dan zal de verkleuring van de naald bij onderzoek van de keel niet blijken; men 

 onderzoeke echter den anus, in welk geval de verkleuring zal zigtbaar worden. 



Onderzoek om te onderscheiden of vergift bij het leven of na den dood gegeven is. 



Is vergift bij het leven genomen, dan is het geheele ligchaam blaauwzwart, na vele da- 

 gen zijn het vel en vleeseh nog aanwezig en zwart van kleur, na langen tijd zijn vel en 

 vleesch verrot en zijn de beenderen te zien ; de beenderen zijn zwartachtig ; het borstbeen , 

 de tandkassen en de vingertoppen zijn allen blaauw. 



Is vergift na den dood in den mond gebragt, en wordt er valschelijk opgegeven, dat er 

 vergiftiging heeft plaats gehad, dan zijn vel en vleesch en beenderen slechts geelwit. 



Of iemand bij vergissing of met opzet vergiftigd is, moet men door een zorgvuldig on- 

 derzoek onderscheiden. 



HOOFDSTUK V. 



Over vergiften. 



Het lijk van iemand, vergiftigd met dierenvergift, is geheel en al donkerblaauw van kleur, 

 de buik is opgezwollen, uit den mond en den anus loopt bloed. 

 Aanmerking: 



„ Om dit vergift te bereiden worden honderd kruipende dieren en insecten gevangen en 

 „in eenen pot gedaan; na verloop van een jaar wordt de pot nagezien, er is één dier over- 

 „ gebleven , dat al de anderen heeft opgegeten; dit dier bevat het vergift hier bedoeld. De 

 „ naam in het chineesch wordt geschreven met driemaal het karakter voor worm en daar- 

 „ onder het karakter voor -pot. Dit dier kan zich onzigtbaar maken evenals duivels en 



„ geesten. 



„In de zuidelijke provinciën zijn dorpen, waar dit vergift bereid wordt; gaat men bij 

 „iemand eten, dan roert men met een rhinoceroshoorn in het eten; als er wit schuim bo- 

 „ ven komt , dan is dit vergift in het eten ; is er geen schuim , dan is dit vergift niet in het 

 „eten. Men laat de vergiftigde persoon in 't water spuwen; zinkt het uitbraaksel , dan is 

 „er vergift in; drijft het boven, dan is er geen vergift; of men laat iemand eene zwarte 

 „boon in den mond nemen; als de boon opzwelt en de schil barst, dan is hij met dit ver- 



