98 GEREGTELIJKE GENEESKUNDE. 



HOOFDSTUK III. 



Genezing van meswonden. 



Als eene wond niet tot op het vlies (*) is doorgedrongen , dan neemt men olibamum en 

 myrrhe, eene hoeveelheid zoo groot als een zaadkorrel van mimosa saponaria; wrijft dit 

 fijn en kookt het met een half kopje urine en een half kopje goeden wijn; is het laauw- 

 warm , dan geeft men het te drinken, daarna gebruikt men marmer-mengsel of beenderen 

 van den inktvisch of wel fossiel ivoor, maakt dit tot poeder en wrijft of strooit het op de 

 wond, dan wordt het bloed gestelpt. Er was een ambtenaar, die bij onderzoek van twee 

 strijdwonden bemerkte, dat de verwonde persoon nog niet dood was, hij beval onmiddelijk 

 aan den buurtmeester om uijen te verwarmen in eenen pot en deze verwarmde uijen op de 

 verwonde plaatsen te leggen , kort daarop begon de verwonde te kreunen ; toen de uijen 

 verruild werden , voelde hij geen pijn meer. 

 Het marmer-mengsel bestaat uit: 



Olibamum. 



Myrrhe. 



Aralia edulis. 



Ocymum gratissimum: 



IJzeroer (twee- of driemaal in jongens-pis verhit). 



Aconitum japonicum. 



Magnolea hypolenca. 



Selinea. 



Sin-seu 27,10,6: 36,7,1: (Kruidboek als boven). 



Kiang-hiang 39,1,8: 41,4,1: (Kruidboek deel 34; een welriekend hout). 



Apium hernatum. 



Sublimaat. 



Sapanhout. 



Sandelhout. 



Fossiel-ivoor. 



, van elk 20 deelen. 



Muskus 3 „ 



Marmer , zevenmaal verhit in jongens-pis .... 50 „ 



(*) Vlies", CMneesch Mo (Hoffmann's Catalogus 29,13,2), wordtin Europesche en in Chineesche woordenboeken 

 verklaard als gelegen tusschen liet vleesch en de epidermis; het beteekent echter het beenvli'es en de vliezen tus- 

 schen het vleesch en de ingewanden. Vertaler. 



