GEREGTELIJKE GENEESKUNDE. 99 



Dit alles wordt zaraen fijngewreven, in een pot gedaan en ten gebruike weggezet; eerst 

 wascht men de wond met uijen-aftreksel en strooit er dan dit poeder op, en bedekt de 

 wond met zacht papier; men verwisselt het poeder eenmaal per dag; dit poeder is een 

 uitmuntend geneesmiddel. 



Is iemand met een mes gewond en houdt het bloeden niet op, dan neemt men Kiang-hiang 

 (als boven), schraapt dit af met een potscherf, wrijft het fijn in eenen steenen mortier en 

 legt dit poeder op de wond, dan wordt de bloeding gestelpt en blijft er geen likteeken. 



Als iemand eene messnede heeft, waarvan de pijn zeer hevig is, dan neemt men ver- 

 koolde kippenbeenderen , die op den grond geworpen geluid geven, en mengt die met pijn- 

 boomenhars in gelijke hoeveelheid, en voegt hierbij sap van oud look, en droogt dit in 

 schaduw; men herhaalt dit bevochtigen met look drie-, viermalen, en wrijft het dan op nieuw 

 tot een fijn poeder, en zet het weg ten gebruike. De vijfde van de vijfde maand, de ze- 

 vende van de zevende maand zijn goede dagen voor de bereiding van dit geneesmiddel >' 

 legt men het op de wond, dan verdwijnt de pijn onmiddelijk, en het is als ofernooite 

 wond geweest was. 



Bij eene snij wond , waar de darmen uit het lijf hangen, neemt men vijf kop tarwe 

 ;-, eiren pint water , kookt dit tot vier pinten en zijgt het door een doelï^ wacht tot het vocht 

 /.eer koud is en laat den gewonde op eene mat leggen. 



Een man neemt het vocht in den mond en spuit het tegen den rug van den gewon 

 dan gaan de darmen langzamerhand naar binnen; men mag den verwonde niet eerst waai- 

 schuwen, voordat men spuwt, en niet toelaten dat een tal van menschen om hem heen staan 

 en praten; zijn de darmen nog niet ingetrokken, dan moet men de mat aan de vier hoeken 

 laten opnemen en zacht heen en weer bewegen, dan trekken de darmen naar binnen. Zijn 

 de darmen al ingetrokken, dan neemt men garen, gedoopt in sesamum-olie, en naait daar- 

 mede de wond cligt, en bindt daarover een windsel gedoopt in olie, terwijl men zorgt dat 

 de gewonde niet schrikt en zich beweegt, opdat de wond niet meer openbarste. 



Voor eene wond met eene pijlpunt neemt men oud zoutvleesch , snijdt daar het buitenste 

 af en neemt het roode vleesch, hakt dit fijn en neemt nu fijngestooten ivoor en poeder va;-, 

 menschen-nagels, wrijft deze twee stoffen te zamen tot een fijn poeder, strooit dit op het 

 zoutvleesch, hakt dit op nieuw, en legt het mengsel dik op de wond: na verloop < 

 paar uren valt de pijlpunt van zelf uit de wond. 



